Η Καρδίτσα έχει ταυτιστεί με τον κάμπο της και την αγροτική παραγωγή. Ωστόσο, κάτω από αυτό κρύβεται ένα τεράστιο πολιτιστικό κεφάλαιο με μοναδικά στοιχεία που συνθέτουν την ταυτότητα της περιοχής και τα οποία δυστυχώς, ελάχιστα ή καθόλου έχουν αξιοποιηθεί.
Με το βλέμμα στο 2026, η ανάγκη για μια συντονισμένη αξιοποίηση του πολιτιστικού αποθέματος δεν αποτελεί απλώς μια αισθητική “στροφή” αλλά μια στρατηγική επιλογή με αναπτυξιακή προοπτική.
Η πόλη και ο νομός έχουν ανάγκη από μια νέα ταυτότητα που θα ανοίξει πόρτες σε νέα πεδία δραστηριοποίησης και θα βάλει την περιοχή σε…νέους χάρτες. Σε μια εποχή που ο τουρισμός, ο πολιτισμός και η εμπειρία κυριαρχούν, η Καρδίτσα δεν μπορεί να παραμένει απλός θεατής.
Είναι ανάγκη να ξεφύγουμε από αποσπασματικές προσπάθειες που εξελίσσονται σε…κομήτες χωρίς διάρκεια και μέλλον και να περάσουμε σε έναν στρατηγικό σχεδιασμό που θα βάλει στο επίκεντρο την πλούσια πολιτιστική, λαογραφική, γαστρονομική παράδοση μας. Για να συμβεί αυτό πρέπει όλοι να αντιληφθούν ότι ο πολιτισμός δεν είναι «πολυτέλεια» αλλά το συγκριτικό πλεονέκτημα που μπορεί να δώσει πνοή στην τοπική κοινωνία.
Υπάρχουν πολλοί τομείς δραστηριοποίησης, διεκδίκησης και δημιουργίας.
Η πλούσια αρχαιολογική κληρονομιά…Ο θολωτός τάφος Γεωργικού- Ξινονερίου που δυστυχώς μένει στην αφάνεια ενώ θα μπορούσε να είναι η κορωνίδα των επισκέψιμων χώρων του νομού όπως και ο ναός του Απόλλωνα είναι δυο σημαντικοί πυλώνες ενός νέου σχεδιασμού.
Η παράδοση των Καραγκούνηδων αποτελεί μια πλούσια λαογραφική κληρονομιά που μπορεί να μετατραπεί σε ζωντανή εκπαιδευτική εμπειρία, το Παυσίλυπο και η ιδιαίτερη αρχιτεκτονική των ελάχιστων δυστυχώς νεοκλασικών κτιρίων που έχουν απομείνει, η Δημοτική Αγορά, η Δημοτική Πινακοθήκη, το Αρχαιολογικό Μουσείο, το Μουσείο Πόλης και οι συλλογές μπορούν να αναδειχθούν ως κόμβοι πολιτισμού. Η Καρδίτσα ως «πόλη του ποδηλάτου» μπορεί να προσφέρει πολιτιστικές διαδρομές πάνω σε δύο…τροχούς.
Πολιτιστικοί θεσμοί που ήδη μετρούν δεκαετίες ζωής όπως το Φεστιβάλ Ερασιτεχνικού Θεάτρου και τα Καραισκάκεια αλλά και νεότεροι όπως το Plastiras Lake Festival και το Φεστιβάλ Λιμνών και η δημιουργία νέων, σύγχρονων καλλιτεχνικών γεγονότων μπορούν να τοποθετήσουν την πόλη στον πανελλήνιο χάρτη.
Η αξιοποίηση υποδομών που ήδη υπάρχουν όπως το υπαίθριο θέατρο της Μητρόπολης αλλά και το νέο Κλειστό Γυμναστήριο “Γ. Μπουρούσης” όπως και η Παλιά Ηλεκτρική που θα ολοκληρωθεί σύντομα, μπορούν να προσελκύσουν σημαντικές διοργανώσεις μεγάλης εμβέλειας.
Η σύνδεση του αστικού ιστού με την ορεινή παράδοση των χωριών μας δημιουργεί επίσης ένα μοναδικό συνδυασμό. Προσφέροντας στους επισκέπτες εμπειρίες που σχετίζονται με την υφαντική, την κεραμική, την ξυλοτεχνία, τη γαστρονομία ο Νομός Καρδίτσας μπορεί να μετατραπεί σε ένα…ζωντανό σκηνικό από τα Αγραφα μέχρι τον Κάμπο.
Ολα αυτά προϋποθέτουν έναν ολοκληρωμένο, σοβαρό σχεδιασμό που θα λαμβάνει υπ’ όψιν τα συγκριτικά πλεονεκτήματα της περιοχής και δεν θα “αντιγράφει” άλλους ούτε θα ακολουθεί την πεπατημένη. Υπάρχουν άνθρωποι που έχουν και γνώση και εμπειρία και ιδέες…Ομως όπως προαναφέρθηκε αποσπασματικές προσπάθειες δεν θα αλλάξουν το υπάρχον σκηνικό.
Εν κατακλείδι, ο πολιτισμός το 2026 δεν πρέπει να αντιμετωπίζεται ως δαπάνη, αλλά ως επένδυση.
Η αξιοποίησή του είναι πλέον ανάγκη προόδου και η Καρδίτσα πρέπει να αξιοποιήσει τη αυθεντικότητα της ταυτότητάς της, να αλλάξει προφίλ και να πορευτεί στο μέλλον.
Tζένη Σουλτανιά
