Άφησαν τις οικογένειές τους, τα αγαπημένα τους πρόσωπα, μπήκαν στα αυτοκίνητα και “κατάπιαν” ατέλειωτα χιλιόμετρα για να βρεθούν χρονιάρες μέρες δίπλα στην αγαπημένη τους ομάδα.
Έδωσαν το παρών και στην Τρίπολη, ξελαρυγγιάστηκαν να φωνάζουν από το πρώτο μέχρι το τελευταίο λεπτό, αλλά γεύτηκαν μία ακόμη πίκρα από τις πολλές που κουβαλάει στις πλάτες του αυτός ο σύλλογος…
Αυτοί εδώ και αρκετοί άλλοι που αποτελούν τον “πυρήνα” της εξέδρας και είναι “βρέξει – χιονίσει” δίπλα στην Αναγέννηση, ανεξαρτήτως αποτελεσμάτων, κατηγορίας και διακρίσεων, δίνοντάς τη λόγο ύπαρξης, θα μείνουν εκεί όπως συμβαίνει πάντα, ό,τι κι αν φέρει το μέλλον.
Αυτοί εδώ, άλλωστε, δεν χάνουν ποτέ…
Για τα υπόλοιπα, θα τα πούμε αναλυτικά και διεξοδικά μόλις καταλαγιάσουν τα συναισθήματα…
Για την ώρα αυτοί που αξίζουν ιδιαίτερης αναφοράς είναι οι εικονιζόμενοι στη φωτογραφία.
Θ.Κ.
