Παρ’ όλο που δικαιολογημένα η επικαιρότητα κυριαρχείται από τον πόλεμο, αξίζει να επανέλθουμε σε ένα δικό μας μεγάλο θέμα.
Αν υποθέσουμε ότι η σύγκρουση δύο τρένων είναι ένα τραγικό τροχαίο δυστύχημα, εντελώς παράλογο όμως αφού δυο αμαξοστοιχίες βρέθηκαν να κινούνται αντίθετα στην ίδια γραμμή, αυτά που επακολούθησαν δεν αφήνουν καμιά αμφιβολία ότι κάποιοι κάτι θέλουν να κρύψουν.
Η φράση του Λάκη Λαζόπουλου «το δυστύχημα που έγινε έγκλημα», ειπώθηκε στην εκπομπή «Αντιθέσεις» του Γιώργου Σαχίνη, στις 27-02-26, στο Κρήτη TV και συμπυκνώνει πολύ χαρακτηριστικά όλα όσα διαδραματίστηκαν, πριν και μετά, από το τραγικό γεγονός των Τεμπών.
Για να κατανοήσουμε και να αντιληφθούμε πλήρως την αλήθεια της φράσης αυτής, αρκούν μερικά μόνο από τα πολλά αναπάντητα ερωτήματα:
Ποιανού «βύσμα» ήταν ο τραγικός σταθμάρχης; Διότι όταν τοποθετείται σε θέση ευθύνης ένας ανεπαρκής, επειδή απλά είναι «δικός σου», τότε σου αναλογεί ποσοστό ευθύνης για το όποιο αποτέλεσμα.
Γιατί τσιμεντώθηκε αμέσως ο χώρος; Δεν θα έπρεπε να είχε προστατευθεί, ως κόρη οφθαλμού, μέχρι να «μιλήσουν» τα όποια ευρήματα; Έτσι δεν γίνεται παντού;
Γιατί απαγορεύτηκαν οι νεκροψίες και καταστράφηκε το βιολογικό υλικό; Τρία χρόνια τώρα προσπαθούν να πιαστούν από κάπου οι ηρωικοί συγγενείς και συνεχώς τους ταλαιπωρούν. Από δικές τους έρευνες ήρθαν στο φως τόσα στοιχεία και όχι από τις αρμόδιες υπηρεσίες. Πόσο φυσιολογικό ακούγεται;
Τι ήταν η μεγάλη πυρκαγιά και πυρόσφαιρα και από τι προήλθε; Όποιος ακούσει τα εκατέρωθεν επιχειρήματα κατανοεί ότι την αληθινή αιτία πρόκλησης του φαινομένου δεν μας την έχουν αποκαλύψει!
Γιατί όλα αυτά τα τραγελαφικά με τις εκταφές των θυμάτων, εδώ και τόσους μήνες; Πόσο ειδικός πρέπει να είναι κάποιος για να δεχτεί να εξεταστούν οι σωροί από κατάλληλα εργαστήρια, που να μπορούν να πραγματοποιήσουν τις απαραίτητες έρευνες στο σύνολό τους, όπως ζητούν οι συγγενείς;
Είναι τόσα πολλά τα ερωτήματα, που ακόμα και ο πιο αδαής εξανίσταται. Καταλαβαίνει ότι κάτι συμβαίνει. Κυρίως, ότι απουσιάζει η αλήθεια. Έχει κλονιστεί η εμπιστοσύνη.
Πώς γίνεται αυτή η αδέκαστη, η ανεξάρτητη Δικαιοσύνη, να είναι τόσο εξαρτώμενη; Να ενεργοποιείται μόνο όταν παρεμβαίνει ο υπεύθυνος υπουργός ή άλλα πολιτικά πρόσωπα και να σιωπά στα αιτήματα των πολιτών; Πόση ντροπή πρέπει να αισθάνονται οι κατά τα άλλα λειτουργοί της, όταν παραλείπουν τα αυτονόητα; Ακόμα και τώρα, τρία χρόνια μετά, έρχονται στο φως στοιχεία που θα έπρεπε να ήταν ήδη γνωστά από την πρώτη στιγμή. Η δίκη για το χαμένο οπτικοακουστικό υλικό, που είναι σε εξέλιξη, το αποδεικνύει. Πόση θλίψη!!!
Οι θεσμοί δεν υφίστανται εν κενώ. Υπηρετούνται από πρόσωπα. Πρέπει, συνεπώς, όσοι τους υπηρετούν να τους προφυλάσσουν με τις ενέργειές τους, με αμεροληψία και αντικειμενικότητα.
Το τραγικό γεγονός της απώλειας 57 ψυχών, από δυστύχημα μετατράπηκε σε έγκλημα, με την προσπάθεια συγκάλυψης της αλήθειας.
Φαίνεται πως ο κόσμος τα έχει αντιληφθεί όλα αυτά. Δεν είναι τυχαίο ότι συνεχίζει να ζητάει «οξυγόνο» στις μεγάλες συγκεντρώσεις, παρ’ όλο που κάποιοι προσπαθούν να «καπελώσουν» την αντίδραση της κοινωνίας. «Η γραμμή “τα κέρδη τους / οι ζωές μας” (απολύτως σωστή στη γενικολογία της και απολύτως άσφαιρη στα συγκεκριμένα ζητούμενα) που υπέβαλαν και επέβαλαν τα εργατικά κέντρα στην συγκέντρωση για τα Τέμπη, δεν ανησυχεί κανέναν από τους πολιτικούς υπεύθυνους για το έγκλημα των Τεμπών», όπως γράφει η πανεπιστημιακός Γιάννα Γιαννουλοπούλου.
Η περίοδος που διανύουμε είναι εμφανώς αρρωστημένη. Από την μια η αντιπολίτευση πελαγοδρομεί στην ανυπαρξία της και από την άλλη τα σκάνδαλα αλληλοσυμπληρώνονται. Αποκτούν διαβρωτικές καταστάσεις που, σε συνδυασμό με την επιδείνωση του επιπέδου διαβίωσης, αποσαρθρώνουν το έδαφος στο οποίο στηρίζεται η κυβέρνηση Μητσοτάκη.
Έγινε προσπάθεια να διατυπωθούν λιτά κάποιοι προβληματισμοί από την σκοπιά του απλού πολίτη και με βάση την απλή λογική. Ας ευχηθούμε να επιστρέψει η αλήθεια στην αίθουσα του δικαστηρίου, στην μεγάλη δίκη που ξεκινάει το αμέσως επόμενο διάστημα.
Γιώργος Η λ. Τσιτσιμπής
