Στη Κύπρο διεξάγονται σήμερα βουλευτικές εκλογές για την ανάδειξη 56 μελών της Βουλής των Αντιπροσώπων, χωρίς να επηρεάζεται η κυβέρνηση.
Συνολικά 568.587 ψηφοφόροι καλούνται να επιλέξουν ανάμεσα σε 753 υποψηφίους, αριθμός ρεκόρ, που εκπροσωπούν 19 συνδυασμούς και 9 μεμονωμένους υποψηφίους.
ΔΗΣΥ και ΑΚΕΛ δίνουν μάχη για την πρώτη θέση, ενώ αναμένεται ενίσχυση του ΕΛΑΜ και η είσοδος νέων σχηματισμών στη Βουλή.
Οι εκλογές αποτελούν έμμεσο τεστ για τον Πρόεδρο Νίκο Χριστοδουλίδη, καθώς η σύνθεση της Βουλής θα επηρεάσει τη διακυβέρνηση και τις προεδρικές εκλογές του 2028.
Η εκλογική αναμέτρηση διεξάγεται σε ένα περιβάλλον κοινωνικής δυσφορίας και γεωπολιτικής αστάθειας, με το Κυπριακό να βρίσκεται σε φάση κινητικότητας.
Στη Κύπρο διεξάγονται σήμερα βουλευτικές εκλογές, οι οποίες λόγω Προεδρικού Συστήματος δεν θα αλλάξουν την κυβέρνηση αλλά θα αλλάξουν τον πολιτικό χάρτη. Οι Κύπριοι ψηφίζουν για την ανάδειξη των 56 μελών της Βουλής των Αντιπροσώπων, σε μια εκλογική αναμέτρηση που δεν έχει κυβερνητικό χαρακτήρα με τη στενή έννοια, αλλά έχει καθαρό πολιτικό βάρος. Στην Κυπριακή Δημοκρατία η εκτελεστική εξουσία βρίσκεται στον Πρόεδρο της Δημοκρατίας, ο οποίος εκλέγεται απευθείας από τον λαό.
Ωστόσο, η σύνθεση της Βουλής θα καθορίσει το πολιτικό περιβάλλον μέσα στο οποίο θα κινηθεί ο Νίκος Χριστοδουλίδης μέχρι τις προεδρικές εκλογές του 2028 και, κυρίως, θα δείξει αν το παλαιό κομματικό σύστημα εξακολουθεί να κρατά τις κοινωνικές του αντοχές ή αν μπαίνει σε περίοδο βαθύτερης αναδιάταξης. Η Βουλή έχει συνολικά 80 έδρες, αλλά οι 24 που αντιστοιχούν στην τουρκοκυπριακή κοινότητα παραμένουν κενές από το 1964. Έτσι, σήμερα εκλέγονται οι 56 ελληνοκύπριοι βουλευτές.
Ρεκόρ υποψηφίων
Η σημερινή αναμέτρηση διεξάγεται με αριθμούς που από μόνοι τους δείχνουν την αλλαγή του πολιτικού σκηνικού. Συνολικά 568.587 εγγεγραμμένοι ψηφοφόροι καλούνται στις κάλπες, ανάμεσά τους 859 Τουρκοκύπριοι που διαθέτουν ταυτότητα της Κυπριακής Δημοκρατίας και κατοικούν στις ελεύθερες περιοχές, καθώς και 595 εγκλωβισμένοι Ελληνοκύπριοι που παραμένουν στα κατεχόμενα χωριά τους. Οι υποψήφιοι φθάνουν τους 753, αριθμός ρεκόρ για βουλευτικές εκλογές, ενώ συμμετέχουν 19 συνδυασμοί και 9 μεμονωμένοι υποψήφιοι. Το 70,3% των υποψηφίων είναι άνδρες και το 29,7% γυναίκες, μια αναλογία που δείχνει πως υπάρχει ακόμα δρόμος για να καλυφθεί μέχρι τον στόχο της ισότητας στην εκπροσώπηση.
Οι έδρες κατανέμονται στις έξι εκλογικές περιφέρειες ως εξής: Οι 19 στη Λευκωσία, 12 στη Λεμεσό, 11 στην Αμμόχωστο, 6 στη Λάρνακα, 5 στην Πάφο και 3 στην Κερύνεια. Η Πάφος κερδίζει μία έδρα σε σχέση με την προηγούμενη αναμέτρηση, λόγω αύξησης του αριθμού των εκλογέων της, ενώ η Λευκωσία χάνει μία. Η ψηφοφορία άρχισε στις 7 το πρωί και ολοκληρώνεται στις 6 το απόγευμα.
Μάχη πρωτιάς ΔΗΣΥ και ΑΚΕΛ
Στην κορυφή, ΔΗΣΥ (Δημοκρατικός Συναγερμός) και ΑΚΕΛ (Ανορθωτικό Κόμμα Εργαζόμενου Λαού) δίνουν μια μάχη που έχει και αριθμητικό και συμβολικό χαρακτήρα. Ο ΔΗΣΥ, υπό την ηγεσία της Αννίτας Δημητρίους, θέλει να παραμείνει πρώτο κόμμα, διατηρώντας τον ρόλο του βασικού πυλώνα της κεντροδεξιάς και της φιλοευρωπαϊκής παράταξης. Το ΑΚΕΛ, υπό την ηγεσία του Στέφανου Στεφάνου, επιδιώκει να επαναφέρει την εικόνα διεκδίκησης της πρώτης θέσης από την Αριστερά, μετά από χρόνια φθοράς και εσωτερικής αμφισβήτησης.
Το 2021 ο ΔΗΣΥ είχε λάβει 27,77% και 17 έδρες, ενώ το ΑΚΕΛ 22,34% και 15 έδρες. Το ΔΗΚΟ (Δημοκρατικό Κόμμα) είχε 11,29% και 9 έδρες, το ΕΛΑΜ (Εθνικό Λαϊκό Μέτωπο) 6,78% και 4 έδρες, το Κίνημα Σοσιαλδημοκρατών ΕΔΕΚ 6,72% και 4 έδρες, η Δημοκρατική Παράταξη 6,10% και 4 έδρες και οι Οικολόγοι 4,41% και 3 έδρες. Η συμμετοχή τότε είχε φθάσει στο 65,72%.
Το ερώτημα σήμερα δεν είναι μόνο ποιος θα κόψει πρώτος το νήμα, αλλά πόσο χαμηλότερα θα βρεθούν τα δύο μεγάλα κόμματα σε σχέση με τα ιστορικά τους μεγέθη. Αν η πρώτη θέση κριθεί σε επίπεδα λίγο πάνω από το 20%, τότε το μήνυμα θα είναι διπλό. Κανένα από τα δύο δεν καταρρέει, αλλά κανένα δεν μπορεί πλέον να συμπεριφέρεται ως φυσικός ηγέτης του πολιτικού χώρου.
Η επόμενη μέρα
Οι σημερινές εκλογές θα δώσουν απαντήσεις σε τέσσερα βασικά ερωτήματα. Πρώτον, αν ο ΔΗΣΥ θα παραμείνει πρώτο κόμμα ή αν το ΑΚΕΛ θα πετύχει ανατροπή κορυφής, κάτι που φαίνεται πολύ δύσκολο. Δεύτερον, αν το ακροδεξιό ΕΛΑΜ θα καταστεί τρίτη πολιτική δύναμη. Τρίτον, πόσοι νέοι σχηματισμοί θα μπουν στη Βουλή και με ποιο αριθμό εδρών. Τέταρτον, αν τα κόμματα που στηρίζουν πολιτικά τον Νίκο Χριστοδουλίδη θα έχουν επαρκές βάρος για να διευκολύνουν τη διακυβέρνηση ή αν το Προεδρικό περιβάλλον θα βρεθεί σε ακόμη δυσκολότερη κοινοβουλευτική εξίσωση.
Το βέβαιο είναι ότι η νέα Βουλή θα είναι πιο πολυδιασπασμένη, πιο απρόβλεπτη και πιθανότατα πιο δύσκολη στη διαχείριση. Αυτό δεν είναι κατ’ ανάγκην κακό, εφόσον οδηγήσει σε ουσιαστικότερο έλεγχο της εκτελεστικής εξουσίας και καλύτερη νομοθετική δουλειά. Μπορεί όμως να αποδειχθεί πρόβλημα, αν μετατραπεί σε αγορά εντυπώσεων, προσωπικών στρατηγικών και μικροκομματικών εκβιασμών.
