ΤΟΥ ΘΕΟΔΟΣΗ ΚΑΤΣΑΡΑ
«Θολό το τοπίο στα διοικητικά…» Πόσες και πόσες φορές δεν έχουμε διαβάσει αυτή τη φράση σε τίτλους ρεπορτάζ για τα αδιέξοδα των ομάδων της περιφέρειας; Αμέτρητες είναι και φυσικά κατά καιρούς αφορούσε και την Αναγέννηση…
Είναι νομοτελειακό στα χρόνια του επαγγελματικού ποδοσφαίρου της χώρας, οι σύλλογοι της επαρχίας να αντιμετωπίζουν προβλήματα και έλλειψη ενδιαφέροντος για τα διοικητικά τους. Ακόμη και εκείνες που έχουν καταφέρει να διαγράψουν πορείες σημαντικές, έρχεται η στιγμή που θα βρεθούν μπροστά σε αδιέξοδα…
Ασφαλώς υπάρχει εξήγηση κι έχει να κάνει με το άθλιο περιβάλλον στο οποίο “αναπτύσσεται” το δημοφιλέστερο των αθλημάτων στον τόπο μας. Ενα περιβάλλον γεμάτο παρασκηνιακές διεργασίες, αναξιοπιστία, ψεύδη και στρεβλώσεις. Ενα περιβάλλον που με μαθηματική ακρίβεια οδηγεί στην έξοδο εκείνους που κατά καιρούς έχουν την “τρέλα” να επενδύσουν χρήματα και χρόνο στις ομάδες τους.
Εγκυκλοπαίδεια ολόκληρη φτιάχνουμε με ιστορίες ανθρώπων που μπήκαν με τις καλύτερες των διαθέσεων επικεφαλής ομάδων της περιφέρειας και θέλησαν να τις οδηγήσουν σε διακρίσεις και κατέληξαν ολομόναχοι και απογοητευμένοι! Μερικοί μάλιστα καταπονημένοι οικονομικά και αποδομημένοι!
Με ελάχιστες εξαιρέσεις οι περισσότεροι που ασχολήθηκαν με τα διοικητικά ΠΑΕ της επαρχιακής Ελλάδας είχαν μικρό χρονικό ορίζοντα ενασχόλησης. Αν ψάξουμε στις μέρες μας θα βρούμε μόνον τον Κωστούλα του Παναιτωλικού που έχει το ρεκόρ των 21 συνεχόμενων χρόνων παρουσίας στην προεδρία! Ρεκόρ που αποκλείεται να το πλησιάσει άλλος…
Η Αναγέννηση είναι μία χαρακτηριστική περίπτωση που επιβεβαιώνει τα παραπάνω. Από την στιγμή που για πρώτη φορά έγινε ΠΑΕ πριν από 33 χρόνια (1993) μόλις τρεις διοικήσεις κατόρθωσαν να ξεπεράσουν την τριετία παραμονής!!! Η διοίκηση Καπράνα με πέντε χρόνια, του Μπούρμπου με πέντε και η σημερινή του Παπαδημητρίου που έχει και το ρεκόρ με εξαετή παρουσία.
Θυμίζουμε: Διοίκηση Ζάρρα (1993-96) διοίκηση Καπράνα (1996-2001) διοίκηση Δεληγιάννη και Γεωργίου (2001-2004), διοίκηση Παπαδημητρίου (2004-2005), διοίκηση Σαπουνά (2005-2006), διοίκηση Τζάτζου (2006-2008), διοίκηση Κωτούλα (2008-2009), διοίκηση Αντωνίου (2010-2011), διοίκηση Σαμαλικούδη (2011-2012), διοίκηση Μπούρμπου (2012-2017), διοίκηση Μιλερ (2017-2018), διοίκηση Κατσίκη (2018-2019), διοίκηση Παπαδημητρίου (2020-2026).
Έτσι έχει το διοικητικό στάτους της Αναγέννησης στην ιστορία της ομάδας ως επαγγελματική. Νωρίτερα είχε 10 χρόνια στην Ερασιτεχνική Γ’ και Δ’ Εθνική, ενώ τη δεκαετία του ‘70 δεν ήταν επαγγελματικό το ποδόσφαιρο.
Ζήτημα λοιπόν, πολλά. Και μεγάλη προσφορά ανθρώπων (οικονομική και όχι μόνο), αλλά και προβλήματα. Φθάσαμε αισίως στο σωτήριον έτος 2026 και στα 122 χρόνια ζωής του συλλόγου ήλθε η ώρα να πούμε πάλι τη φράση:
“Θολό το τοπίο στα διοκητικά…»
παραΣΠΟΝΤ(ί)ΕΣ
Οι επαφές του προέδρου στην Αθήνα για τις οποίες κάναμε λόγο στο προχθεσινό ρεπορτάζ σχετικά με το ενδιαφέρον για τα διοικητικά, δεν οδήγησαν πουθενά γιατί οι ενδιαφερόμενοι “εξαφανίστηκαν” μόλις έφθασε η δουλειά στο διαταύτα.
Κι επειδή ο Παπαδημητρίου δεν θέλει να αφήσει την ομάδα έρμαιο σε κάποιον φαντομά απ’ αυτούς που κυκλοφορούν στην πιάτσα, παραμένουμε για την ώρα σε μια κατάσταση στασιμότητας.
Το να έλθει ένα “φάντομ” στην Αναγέννηση δεν είναι εύκολο, όχι μόνο γιατί δεν έχει τέτοιες διαθέσεις ο άνθρωπος που είναι μπροστά τα τελευταία έξι χρόνια, αλλά και γιατί υπάρχει ένας πυρήνας φιλάθλων της ομάδας που αποτελεί τον θεματοφύλακα για τέτοιες περιπτώσεις.
Γι’ αυτό ενώ βλέπουμε “φαινόμενα” να έχουν ασελγήσει έναντι ιστορικών ομάδων τις οποίες έχουν αφανίσει, εδώ μπορεί να είχαμε τα προβλήματα και τα αδιέξοδά μας, αλλά ουδέποτε η Αναγέννηση αποτέλεσε εύκολη υπόθεση για να έλθει κάποιος “αλεξιπτωτιστής”.
Γι’ αυτό και παραμένει αυτόφωτη μέσα σε συνθήκες πολύ άσχημες και κοινωνικά και οικονομικά ενώ εκπροσωπεί μια προβληματική περιοχή…
