Είχαμε προχθές τη Διεθνή Ημέρα Μείωσης του Κινδύνου Φυσικών Καταστροφών.
Ο άνθρωπος είναι αδύνατον να υποτάξει τις δυνάμεις της φύσης. Με δεδομένα όμως τα τεχνολογικά και επιστημονικά άλματα που έχει κάνει η ανθρωπότητα, είναι απολύτως εφικτό να ελαχιστοποιήσει τις καταστροφικές τους συνέπειες. Οι φυσικές καταστροφές είναι το αποτέλεσμα συγκεκριμένων πολιτικών επιλογών.
Αυτό το διαπιστώνουμε τόσο σε επίπεδο εγχώριων όσο και ευρωπαϊκών κατευθύνσεων, βλέποντας τις χρηματοδοτήσεις να ρέουν για αστικές αναπλάσεις, πολεμικούς εξοπλισμούς και άλλες προτεραιότητες, την ίδια στιγμή που η αντιπλημμυρική θωράκιση, η αντιμετώπιση της λειψυδρίας και η προστασία από τις πυρκαγιές αντιμετωπίζονται ως δευτερεύοντα ζητήματα.
Ειδικά στην Καρδίτσα έχουμε βιώσει μέσα σε μόλις έξι χρόνια δύο φορές την απόλυτη τραγωδία των πλημμυρών το φθινόπωρο, ενώ τα καλοκαίρια κυριαρχεί σταθερά η αγωνία για την απουσία επαρκούς αρδευτικού νερού.
Δεν έχουμε πλέον την πολυτέλεια του χρόνου. Ήδη έπρεπε να έχουν γίνει τα φράγματα πολλαπλού σκοπού σε Ενιπέα, Μουζάκι και Πύλη, και ήδη έπρεπε να έχει δρομολογηθεί η επανέναρξη των έργων στον Αχελώο. Και δυστυχώς γι’ αυτά δεν ακούσαμε τίποτα από τον Πρωθυπουργό χθες στη Λάρισα. Η προστασία της ζωής, της παραγωγής και των περιουσιών δεν είναι πολυτέλεια, αλλά το αυτονόητο.
Κ.Π.
