ΤΟΥ ΘΕΟΔΟΣΗ ΚΑΤΣΑΡΑ
Διαβάζουμε στα ρεπορτάζ συναδέλφων στο Βόλο ότι είναι σε πλήρη εξέλιξη οι εργασίες ανέγερσης νέας εξέδρας στο “Παντελής Μαγουλάς” της Νέας Ιωνίας και όταν θα ξεκινήσει το πρωτάθλημα της super league 2 η Νίκη Βόλου θα παίζει σε γήπεδο που θα έχει χωρητικότητα αυξημένη κατά 1100 θέσεις!
Από την αρχή χτίζεται η εξέδρα στη θέση της παλιάς που είχε γκρεμιστεί και θα είναι έτοιμη για χρήση πριν αρχίσει η νέα σεζόν! Δηλαδή μέσα σε διάστημα λίγων μηνών όλα θα είναι έτοιμα στο έργο που χρηματοδοτεί η Περιφέρεια Θεσσαλίας (ΦΩΤΟ)!
Κι εδώ βεβαίως είναι αναπόφευκτος ο συνειρμός! Σε οδηγεί – θέλεις δεν θέλεις – η σκέψη στα δικά μας και αναρωτιέσαι: Πως είναι δυνατόν εδώ να μην μπορούμε να δώσουμε λύση στην απενεργοποιημένη επί είκοσι συναπτά έτη ανατολική εξέδρα του Σταδίου και δίπλα στη γειτονιά μας, να προχωρούν έργα με τόσο ταχείς ρυθμούς;
Τι διάολο συμβαίνει σε τούτο τον τόπο; Σταμάτησε ο χρόνος; Κινούμαστε, μήπως, σε άλλες συμπαντικές διαστάσεις; Έχουμε εισέλθει σε καμια χρονομηχανή κι αντί να πατήσουμε το κουμπί προς το μέλλον, βάλαμε ταχύτητα για το παρελθόν;
Αν το καλοσκεφτείς κάτι τέτοιο συμβαίνει με το Στάδιο! Γυρίζει ο χρόνος ανάποδα! Εκεί που είχαμε τρεις εξέδρες, τώρα απομείναμε με μία διότι και η δυτική έχει ζητήματα αδειοδότησης! Μας έμεινε δηλαδή το… πέταλο! Κάπως έτσι ήταν η κατάσταση τη δεκαετία του ‘70! Τη δεκαετία του ‘80 έγιναν δύο εξέδρες και το 2006 έκλεισε η μία, για να κλείσει και η άλλη στις μέρες μας!!!
Γυρίσαμε καμια πενηνταριά χρόνια πίσω!!! Σε λίγο όσοι πάμε στο γήπεδο δεν αποκλείεται να δούμε να ξεπετάγονται από τ’ αποδυτήρια στον αγωνιστικό χώρο ο Πλακιάς, ο Τάντος, ο Κρομμύδας, ο Πίτσαβος και οι άλλοι θρυλικοί παίκτες της Αναγέννησης για να παίξουν!!! Τρομερά πράγματα!
Κι όμως όχι μόνο δεν κουνιέται φύλλο σ’ ο,τι αφορά την αντίδραση του κόσμου, αλλά αν εξαιρέσουμε λίγους γραφικούς (μεταξύ αυτών και εμείς εδώ) που μιλούν, μοιάζουν οι υπόλοιποι να έχουν αποδεχθεί πλήρως την κατάσταση ως απολύτως φυσιολογική!
Δεν θέλουμε να αδικούμε και να ισοπεδώνουμε. Όντως τα τελευταία χρόνια έγιναν πράγματα στο Στάδιο. Σύγχρονος χλοοτάπητας, καθίσματα καινούργια στη δυτική εξέδρα, ανακαίνιση δημοσιογραφικών, αποδυτήρια, τουαλέτες κλπ.
Σε αντίθεση με προηγούμενες περιόδους που φύτρωναν μέχρι και μανιτάρια στον αγωνιστικό χώρο! Ωστόσο ένα πρόβλημα λύνεται, δέκα προκύπτουν! Οπως το γράψαμε πρόσφατα, είναι κάτι σαν τη Λερναία Υδρα!
Κι εδώ καταλήγουμε στην κεντρική ιδέα. Δεν αρκεί να γράφουμε μόνο εμείς εδώ στην εφημερίδα. Αν δεν αποφασίσει τούτη η πόλη να διεκδικήσει αυτά που δικαιούται μέσω των θεσμικών εκπροσώπων της, αλλά και τη δυναμική πίεση των πολιτών, θα ανακυκλώνουμε την ίδια κουβέντα όχι μόνο με το γήπεδο, αλλά με τα πάντα!
Θα λέμε κάθε φορά τα ίδια, θα βράζουμε στο ζουμί μας και η “χρονομηχανή” θα μας πηγαίνει όλο και πιο πίσω…
———————————
«Το απόγευμα έφθασαν σε μία χώρα που ήταν πάντα απόγευμα»
Αλφρεντ Τένισον – Αγγλος ποιητής
