Την ημέρα Εθνικής Μνήμης της Γενοκτονίας των Ελλήνων της Μικράς Ασίας από το Τουρκικό Κράτος τίμησε σήμερα η Καρδίτσα με εκδηλώσεις που είχαν ως επίκεντρο τον Ιερό Μητροπολιτικό Ναό των Αγ. Κωνσταντίνου και Ελένης, όπου τελέστηκε Δοξολογία για να ακολουθήσει ομιλία εντός του ναού από τον μαθηματικό Msc και Πρόεδρο του Συνδέσμου Εφέδρων Αξιωματικών Ν. Καρδίτσας κ. Ιωαν. Ντενησιώτης, ο οποίος τόνισε τα εξής:
«Βρισκόμαστε σήμερα εδώ, σε μια κορυφαία στιγμή εθνικής αυτογνωσίας και χρέους, για να αποτίσουμε τον ελάχιστο φόρο τιμής σε μια από τις πιο τραγικές σελίδες της ελληνικής ιστορίας.
Αναφέρομαι στη γενοκτονία και το βίαιο ξεριζωμό του ελληνισμού από τις πατρογονικές εστίες της Μικράς Ασίας.
Για να κατανοήσουμε το μέγεθος της καταστροφής πρέπει πρώτα να στρέψουμε το βλέμμα μας στο τι ήταν η Μικρά Ασία πριν από το μοιραίο 1922.
Η Ιωνία, ο Πόντος, η Καππαδοκία, η Ανατολική Θράκη δεν ήταν απλώς γεωγραφικοί χώροι.
Ήταν οι κοιτίδες του ελληνικού πνεύματος.
Εκεί ήκμασαν η φιλοσοφία, η ποίηση, οι επιστήμες.
Εκεί ρίζωσε ο Χριστιανισμός.
Στις αρχές του εικοστού αιώνα οι Έλληνες της Μικράς Ασίας δημιουργούσαν, προόδευαν και ευημερούσαν, διατηρώντας όμως άσβεστη την εθνική τους συνείδηση.
Αυτή ακριβώς η ευημερία και η εθνική ταυτότητα έγιναν ο στόχος του εθνικιστικού κινήματος των Νεότουρκων και του Κεμάλ.
Το σχέδιο ήταν σαφές και απάνθρωπο.
Προέβλεπε την εξαφάνιση κάθε χριστιανικού στοιχείου. Έλληνες, Αρμένιοι, Ασσύριοι έπρεπε απλά να εξαλειφθούν.
Η γενοκτονία ξεκίνησε από το1914.
Η μέθοδος, σατανική.
Όλοι οι άντρες ελληνικής καταγωγής από 18 έως 45 ετών επιστρατεύονταν βίαια στα τάγματα εργασίας. Μετά από ατελείωτες πορείες στα βάθη της Ανατολής υπό συνθήκες απόλυτης εξαθλίωσης εκατοντάδες χιλιάδες αδέρφια μας άφησαν την τελευταία τους πνοή αργά και βασανιστικά.
Η τραγωδία έφτασε στο αποκορύφωμά της το Σεπτέμβριο του 1922.
Μετά την κατάρρευση του μικρασιατικού μετώπου οι Τσέτες εισβάλλουν στη Σμύρνη.
Αυτό που ακολούθησε, ο ανθρώπινος νους αδυνατεί να το συλλάβει.
Εκατοντάδες χιλιάδες απελπισμένοι εγκλωβίζονται στην προκυμαία της Σμύρνης.
Από τη μια μεριά η φωτιά και το μαχαίρι του Τούρκου και από την άλλη η θάλασσα.
Άνθρωποι ποδοπατούνται, γυναίκες ατιμάζονται, παιδιά χάνονται.
Η λογική, μα για ποια λογική μιλάμε, ούτε το πιο αιμοβόρο ζώο δε θα μπορούσε να διαπράξει τα εγκλήματα που διέπραξε το τουρκικό κράτος και ο τουρκικός όχλος τις μέρες εκείνες.
Σύμβολο αιώνιο της θυσίας έγινε ο εθνομάρτυρας Χρυσόστομος, Μητροπολίτης Σμύρνης.
Αρνούμενος να εγκαταλείψει το ποίμνιό του κατακρεουργήθηκε άγρια από τον τουρκικό όχλο περνώντας στην αθανασία, ποτίζοντας και αυτός με το αίμα του την ιωνική γη. Οι αριθμοί αμείλικτοι.
Το μέγεθος του εγκλήματος ασύλληπτο.
Πάνω από 1.000.000 ελληνικές ψυχές χάθηκαν.
Όσοι κατάφεραν να επιζήσουν με τη βοήθεια άξιων Ελλήνων αξιωματικών που δεν παρέδωσαν τα όπλα, όπως ο δικός μας Νικόλαος Πλαστήρας, ο Μαύρος Καβαλάρης, έφτασαν στην πατρίδα Ελλάδα μόνο με τα ρούχα που φορούσαν, λίγο χώμα από τον τόπο τους και την εικόνα του προστάτη Αγίου τους.
Οι Έλληνες Μικρασιάτες ρίζωσαν τελικά στη νέα πατρίδα. Αναγέννησαν την ελληνική οικονομία, αφομοιώθηκαν και αναδείχθηκαν.
Σήμερα αν και πέρασε πάνω από ένας αιώνας, δεν ξεχνάμε ότι μας βαραίνει ένα χρέος.
Κυρίες και κύριοι
Οφείλουμε να διατηρήσουμε τη μνήμη ζωντανή, γιατί η λήθη είναι ο δεύτερος θάνατος των αθώων θυμάτων μας.
Οφείλουμε η αναγνώριση της γενοκτονίας των Ελλήνων από το τουρκικό κράτος να αποκτήσει διεθνή αναγνώριση.
Οφείλουμε τέλος να διδαχθούμε ως Έλληνες ότι η καταστροφή έγινε γιατί στην πατρίδα μας είχαμε τον εθνικό διχασμό.
Ελληνίδες, Έλληνες
Δεν υπάρχουν χαμένες πατρίδες. Δεν υπάρχουν λησμονημένες πατρίδες.
Όλες οι πατρίδες του ελληνισμού ζουν στην καρδιά μας, ζουν στην ψυχή μας και απλώς χρειαζόμαστε ως έθνος ένα νέο ξεκίνημα.
Χρειαζόμαστε μια νέα Μεγάλη Ιδέα. Χρειαζόμαστε την ομόνοια και όχι τη διχόνοια.
Χρειαζόμαστε Έλληνες σαν τους αθάνατους πιλότους του F4 Φάντομ, τον Ιωάννη και τον Δημήτρη και όχι σαν την ακατανόμαστη καθηγήτρια που μας είπε ότι οι θάνατοι προκλήθηκαν από το συνωστισμό.
Φτάνει η καθημερινή γκρίνια για το σήμερα.
Ας μάθουμε ότι τα σοβαρά έθνη σκέφτονται για το αύριο των παιδιών τους.
Αθάνατοι οι εθνομάρτυρες νεκροί της μικρασιατικής γης.
Αθάνατοι όσοι έπεσαν υπέρ βωμών και εστιών.» κατέληξε ο κ. Ντενησιώτης.
Ακολούθως τελέστηκε επιμνημόσυνη Δέηση στο Ηρώο στο προαύλιο του Μητροπολιτικού Ναού και η εκδήλωση ολοκληρώθηκε με κατάθεση στεφάνων από τους εκπροσώπους των αυτοδιοικητικών, στρατιωτικών αρχών και των σωμάτων ασφαλείας καθώς και τοπικών φορέων.
Κ.Κ.
