ΤΟΥ ΘΕΟΔΟΣΗ ΚΑΤΣΑΡΑ
«Κυρίες και κύριοι ζητούμε συγγνώμη για τη συγκίνησή μας, αλλά αυτό είναι το ποδόσφαιρο. Μπορεί ορισμένες φορές να λυγίσει και σίδερα…» Τάδε έφη Σταύρος Τσώχος από μικροφώνου σ’ ένα συναρπαστικό παιχνίδι του 1991 για το Κύπελλο ΟΥΕΦΑ όπου η ΑΕΚ είχε πάρει την πρόκριση με 2-1 (0-0 το πρώτο ματς) από τη Σπάρτακ Μόσχας παρότι είχε βρεθεί πίσω στο σκορ.
Χθες ο βετεράνος δημοσιογράφος που τον ζήσαμε σε πλήθος περιγραφών αγώνων από την κρατική κυρίως τηλεόραση αλλά και τα πρώτα χρόνια της ιδιωτικής (το εν λόγω ματς το είχε καλύψει ο νεοσύστατος ΑΝΤ1) έφυγε από τη ζωή σε ηλικία 89 ετών.
Υπήρξε οικεία φυσιογνωμία για το φίλαθλο κοινό καθώς στα πρώτα χρόνια της τηλεόρασης (δεκαετία ‘70) αλλά και στη συνέχεια ήταν από εκείνους που έμπαιναν, είτε με τις περιγραφές τους, είτε με εκπομπές, στα σπίτια των Ελλήνων.
Με το που έγινε γνωστή η είδηση του θανάτου του, όλοι και ιδιαίτερα οι παλαιότεροι, έψαξαν να βρουν το βίντεο με τον αγώνα στον οποίο αναφερθήκαμε, όπου στο τέλος κι ενώ η πρόκριση της ΑΕΚ είχε πιστοποιηθεί, δεν άντεξε από τη συγκίνηση κι έκανε την περιγραφή με λυγμούς και τρεμάμενη φωνή!
Ήταν τέτοιος ο παλμός της εξέδρας εκείνο το βράδυ (στην παλιά Νέα Φιλαδέλφεια όπου έπαιζε και ο δικός μας Βάιος Καραγιάννης όπως βλέπετε στη ΦΩΤΟ), όπως και η εξέλιξη της αναμέτρησης, που παρέσυρε τους πάντες. Δεν ήταν η πιο μεγάλη πρόκριση Ελληνικής ομάδας, αλλά κάθε ματς έχει τη δική του ιστορία κι αυτό ήταν απο εκείνα που έμειναν ανεξίτηλα για την ξεχωριστή τους ατμόσφαιρα.
Ο αείμνηστος πλέον, συνάδελφος μάλιστα δεν ήταν οπαδός της συγκεκριμένης ομάδας (ήταν φίλος του Ολυμπιακού στον οποίο είχε αγωνιστεί στα νιάτα του και είχε εργαστεί και ως υπεύθυνος τύπου), αλλά παρόλα αυτά βίωσε σε όλη τους την έκταση τα έντονα συναισθήματα που έδωσε εκείνος ο αγώνας. Μια ακόμη αποθεωτική στιγμή αυτή η περιγραφή για το ποδόσφαιρο.
Το άθλημα αυτό που μοιάζει τόσο πολύ με τη ζωή, δημιουργεί αναμνήσεις, δημιουργεί ιστορίες, βιώματα κι όχι μόνο μέσα αλλά κι έξω από τους αγωνιστικούς χώρους.
Σε μία εποχή μάλιστα που το επιτηδευμένο και ψεύτικο στυλ ακόμη και στον χώρο της αθλητικής δημοσιογραφίας, δίνει και παίρνει, το αυθόρμητο και αυθεντικό κλάμα του Σταύρου Τσώχου συγκινεί τους φιλάθλους κάθε προτίμησης, γιατί απλούστατα είναι εκείνοι που αποτελούν το κυρίως κομμάτι της όλης ποδοσφαιρικής τελετουργίας, που προσεγγίζει με απόλυτη ανιδιοτέλεια το άθλημα.
Το να κλαίει ένας άνθρωπος για κάποιο αθλητικό δρώμενο, μπορεί σε ορισμένους που δεν έχουν σχέση με τον χώρο, να φαντάζει εξωπραγματικό κι ακατανόητο. Ωστόσο όσοι έχουν γευτεί αυτά τα συναισθήματα που δίνει ο αθλητισμός και κυρίως το ποδόσφαιρο, καταλαβαίνουν…
Όπως το έγραψε ο σπουδαίος Εντουάρντο Γκαλεάνο:
«Ο καθρέφτης της κοινωνίας με όλη την ομορφιά και τις αντιφάσεις της και μέσα σ’ αυτά η συλλογική ψυχή…»
————————————-
«Οι σκέψεις δεν είναι ποτέ αληθινές. Οι συγκινήσεις είναι»
Αλμπέρ Καμύ – Γάλλος συγγραφέας
