Όσοι βρεθήκαμε στο Δημοτικό Στάδιο αψηφώντας τη βροχή και αρνούμενοι τη θαλπωρή του σπιτιού ή κάποιου καφέ, αναμφίβολα δεν το μετανιώσαμε και αποζημιωθήκαμε από την εμφάνιση της Αναγέννησης!
Είχαμε πολύ καιρό να δούμε την ομάδα να φθάνει σε τέτοια επίπεδα απόδοσης. Με παίκτες όχι απλά να κυριαρχούν έναντι των αντιπάλων τους αλλά να φαίνεται ότι απολαμβάνουν το παιχνίδι!
Το γεγονός ότι το παιχνίδι τελείωσε με το φτωχό 1-0 είναι κάτι που δημιουργεί εσφαλμένες εντυπώσεις. Το γνωρίζουν αυτοί που ήταν στο γήπεδο και απήλαυσαν τους “κιτρινόμαυρους” ιδιαίτερα στο πρώτο 45λεπτο σ’ ο,τι αφορά την δημιουργία και το επιθετικό τους πνεύμα.
Δίχως καμία υπερβολή η Αναγέννηση στο πρώτο ημίχρονο θα μπορούσε να κερδίζει με 3 και με 4 γκολ διαφορά αν αξιοποιούσε την ορμή με την οποία μπήκε στο γήπεδο και τις ευκαιρίες που δημιούργησε!
Κάθετο ποδόσφαιρο, πλαγιοκοπήσεις, εμπνεύσεις ατομικές, συνεργασίες! Το μενού είχε απ’ όλα!
Το σημαντικότερο όμως είναι ότι κέρδισε, έκανε το 3 στα 3 και συνεχίζει ακάθεκτη με ακόμη πιο ισχυροποιημένη την αυτοπεποίθησή της!
Πολλοί ήταν εκείνοι που στο τέλος του αγώνα στα καθιερωμένα πηγαδάκια κατά την αποχώρηση, κατέληγαν στη διαπίστωση πως αν η ομάδα είχε αυτούς τους παίκτες που αγωνίζονται σήμερα στο ρόστερ της στην περασμένη σεζόν, θα πανηγύριζε την άνοδο!
Ειναι ένα υποθετικό συμπέρασμα, αλλά που έχει βάση τη λογική.
Αυτό που είδαμε από την Αναγέννηση κυρίως στο πρώτο σαρανταπεντάλεπτο (αλλά και τη διαχείριση στην επανάληψη) δεν το έχουμε ξαναδεί εδώ και αρκετό καιρό στους αγώνες της!
Πάει επίσης καιρός που έχουμε δει έναν παίκτη σαν τον Τζούνιορ Μεντιέτα να “αλωνίζει” το γήπεδο και να “κρύβει” σε κάποιες περιπτώσεις τη μπάλα!
Ο Αργεντίνος ήταν… “ταχυδακτυλουργός” και η έμπνευση της ομάδας να τον ντύσει “μάγο” στην φωτογραφία που ανέβασε στη σελίδα της (βλέπε ΦΩΤΟ), είναι ευρηματικότατη και αποδίδει τα όσα έκανε στο γήπεδο!
Δεν ήταν βέβαια ο μόνος. Ο Ουές οργίασε από δεξιά, οι Σάντος και Κάστρο τρυπούσαν όποτε ήθελαν την άμυνα, ο Σλιμόν ήταν βράχος στη μεσαία γραμμή, ο Βουκαϊλοβιτς από αριστερά εξαιρετικός, ενώ ακόμη και ο Διαμαντάκος που δεν βρήκε πλήρως τη φόρμα του ήταν μέσα στις φάσεις κι έβγαλε μια απίθανη ασίστ στη φάση του γκολ.
Ο Ευαγγέλου και ο Θωμάι στην άμυνα αλάνθαστοι, ο Τσιμόπουλος δεν χρειάστηκε να επέμβει αλλά έδειξε τις ικανότητές του στα προηγούμενα ματς και κυρίως σ’ αυτό του Παμπελοποννησιακού, ενώ και όσοι ήλθαν από τον πάγκο ήταν επίσης εξαιρετικοί!
Στον μόνο τομέα που υπήρξε υστέρηση ήταν η αποτελεσματικότητα κι εκεί πρέπει να γίνει δουλειά για να μην πάνε στράφι οι ευκαιρίες που σε τέτοιο πρωτάθλημα έχει μεγάλη σημασία να αξιοποιούνται.
Από την ώρα που ολοκληρώθηκαν οι μεταγραφές και με βάση τα βιογραφικά των παικτών έχουμε επισημάνει στις αναφορές μας ότι η Αναγέννηση διαθέτει στις τάξεις της ένα ρόστερ μεγάλης αξίας και το ζητούμενο είναι να φανεί στο γήπεδο. Το βλέπουμε σιγά σιγά να συμβαίνει και μακάρι να έχουμε και την ανάλογη συνέχεια.
Ο μεγάλος αριθμός παικτών είναι ένα ζήτημα που απαιτεί καλή διαχείριση (όχι μόνο από τον προπονητή αλλά από το σύνολο του οργανισμού), ωστόσο υπάρχει και η θετική πλευρά που έχει να κάνει με την πληθώρα επιλογών, όποιες κι αν είναι οι συνθήκες (τραυματισμοί – τιμωρίες) που αντιμετωπίζει η ομάδα κάθε φορά.
Πρέπει να πετάμε στα σύννεφα και να μιλάμε για πρωταθλητισμούς και ανόδους; Φυσικά όχι! Κάτι τέτοιο θα ήταν όχι απλά υπερβολικό αλλά και επικίνδυνο.
Η Αναγέννηση δεν είναι ακόμη έτοιμη γιατί ούτε προετοιμασία έκανε, ούτε συγκροτήθηκε τον καιρό που έπρεπε. Είναι μια ομάδα που ακόμη ψάχνεται. Οπότε ο πήχης πρέπει να διατηρηθεί χαμηλά και τα “πόδια στο έδαφος” κυρίως από τον κόσμο που όσο εύκολα ενθουσιάζεται, τόσο εύκολα επίσης απογοητεύεται.
Αρα, “χαμηλά η μπάλα” και συνεχίζουμε παιχνίδι με παιχνίδι…
Θ.Κ.
