Τρία χρόνια συμπληρώνονται φέτος από τις φονικές πλημμύρες του «Ντάνιελ».
Οι ημερομηνίες της 6ης και 7ης Σεπτεμβρίου 2023 θα μείνουν χαραγμένες για πάντα στη μνήμη των Καρδιτσιωτών.
Το συλλογικό τραύμα που δημιουργήθηκε τότε, το δεύτερο μέσα σε μια τριετία μετά τον «Ιανό», δεν έχει επουλωθεί.
Ο φόβος και η ανασφάλεια κυριαρχούν κάθε φορά που κάποιο ισχυρό καιρικό φαινόμενο προβλέπεται να εκδηλωθεί στην περιοχή. Κι αυτό διότι το νερό από ευχή έχει γίνει κατάρα, εξαιτίας της διαχρονικής απουσίας μιας κεντρικής πολιτικής και στρατηγικής διαχείρισης από την πλευρά της πολιτείας. Το φθινόπωρο και τον χειμώνα φοβόμαστε μην βρέξει πολύ και πλημμυρίσουμε, αλλά θέλουμε τη βροχή για το καλοκαίρι ώστε να μην έχουν πρόβλημα λειψυδρίας.
Δεκαετίες ολόκληρες χάθηκαν χωρίς να εφαρμοστεί ένας ολοκληρωμένος σχεδιασμός με έργα πρόληψης και ταμιευτήρες που θα συγκρατούν το νερό τoν χειμώνα και θα το επιστρέφουν οργανωμένα την περίοδο του καλοκαιριού για αρδεύσεις κλπ.
Έξι χρόνια μετά τον «Ιανό» και τρία μετά τον «Ντάνιελ», το κρίσιμο ερώτημα είναι ένα. Τι έχει γίνει με τα έργα αντιπλημμυρικής θωράκισης, με τα μεσαία φράγματα πολλαπλού σκοπού της Θεσσαλίας που έχουν ταυτόχρονα αντιπλημμυρικό, αρδευτικό και περιβαλλοντικό ρόλο; Πότε επιτέλους θα προχωρήσει το φράγμα της Σκοπιάς στον Ενιπέα και εκείνο του Μουζακίου, έργα που συζητούνται εδώ και δεκαετίες, τα έχουμε ακούσει πολλές φορές από τα κυβερνητικά χείλη, αλλά ακόμη δεν έχουν υλοποιηθεί; Και, βεβαίως, τι θα γίνει με τον πολύπαθο Αχελώο;
Η τοπική κοινωνία δεν ζητά προνομιακή μεταχείριση από την κυβέρνηση και το κεντρικό κράτος, αλλά το αυτονόητο. Ένα ολοκληρωμένο σχέδιο προστασίας, με σύγχρονα έργα υποδομής και διαχείρισης των υδάτων και υδατικού αποθέματος.
Αναμένουμε να ακούσουμε τί θα πει ο Πρωθυπουργός στη ΔΕΘ. Αλλά ότι και να πει ή δεν πει, οφείλουμε να πιέσουμε προς την κατεύθυνση υλοποίησή τους ως τοπική κοινωνία και φυσικα σύσσωμες οι τοπικές αρχές, αλλάζοντας τις προτεραιότητές τους και διεκδικώντας συντεταγμένα έργα και κονδύλια.
Κ. Π.
