Το μονοπάτι της επιστροφής…

ΤΟΥ ΘΕΟΔΟΣΗ ΚΑΤΣΑΡΑ

Στην τελική ευθεία της προσπάθειας για την αναδιοργάνωση και ανασύνταξή της μετά την καταστροφική διετία βρίσκεται η Αναγέννηση

Η ομάδα που σηκώνει στις πλάτες της την Καρδίτσα έναν αιώνα και βάλε, η ομάδα που μεγάλωσε γενιές και γενιές συντοπιτών, θα ξεκινήσει απο την πιο χαμηλή αφετηρία που θα μπορούσαμε να φανταστούμε ποτέ και θα έχει μπροστά της ένα μεγάλο στοίχημα…
Που δεν είναι άλλο απο την αναζήτηση του δρόμου που θα την επαναφέρει σταδιακά εκεί που αξίζει να βρίσκεται, εκεί που έχει συνηθίσει τον κόσμο της…

Το μονοπάτι της επιστροφής στο προσκήνιο και στον χάρτη του Ελληνικού ποδοσφαίρου απο τον οποίο την εξαφάνισαν συγκεκριμένες λογικές, η Αναγέννηση θα πρέπει να το αναζητήσει με προσοχή, σύνεση και σκληρή δουλειά…

Η συμμετοχή της στην Α’ Ερασιτεχνική είναι πραγματικά κάτι το ασύλληπτο για την ιστορία της, αλλά παρόλα αυτά, μπορεί, αν υπάρξουν προϋποθέσεις σοβαρής διοίκησης, οργάνωσης και ανασύνταξης, ν’ αποτελέσει την ευκαιρία να ξεκινήσει κάτι δημιουργικό…

Το πρώτο και κύριο που πρέπει να “ποτίσει” στη λογική όχι μόνο αυτών που θα “τρέχουν” το σύλλογο αλλά και όλων όσοι τον αγαπούν, είναι να διαγραφούν μονοκονδυλιά όσα τον κατέστρεψαν την προηγούμενη διαιτία και φυσικά να μην επαναληφθούν…
Να έχει γίνει δηλαδή μάθημα το μεγάλο πάθημα επι της ουσίας κι όχι μόνο στις κουβέντες…

Οι “κιτρινόμαυροι” θα χουν δύσκολη οδό να διαβούν. Οχι γιατί θα τα βρούν “μπαστούνια” στην Α’ Ερασιτεχνική (κι εκεί θα πρέπει να προσέξουν και να πορευτούν χωρίς εφησυχασμό, αλαζονεία και έπαρση όπως πέρσι στη Γ’ Εθνική με τραγικά αποτελέσματα), αλλά γιατί για να επανέλθουν εκεί που βρίσκονταν χρειάζονται χρόνο μεγάλες αντοχές και τεράστια υπομονή… Και πάνω απ’ όλα χρειάζεται υποστήριξη επι της πράξεως απ’ όλους όσοι πιστεύουν ότι η Αναγέννηση προσδιορίζει μια σημαντική υπόθεση για την πόλη της Καρδίτσας αλλά και την ευρύτερη περιοχή…

Ο “ΝΕΟΣ ΑΓΩΝ” ήταν το μοναδικό μέσο που είχε ρεπορτάζ απο τον ιστορικό συλλογο ακόμη κι όταν τον εξαφάνισαν και τον ξέχασαν όλοι! Θα συνεχίσει, λοιπόν, όπως το κάνει επι δεκαετίες ολόκληρες (παράλληλοι είναι οι βίοι) με θέρμη να στηρίζει, να στέκεται δίπλα του χωρίς προαπαιτούμενα, χωρίς εκπτώσεις και φυσικά χωρίς να χαρίζεται σε κανέναν…

Η Α’ Ερασιτεχνική δεν θα πρέπει να τρομάζει οντότητες όπως η Αναγέννηση. Απο το μόνο που κινδυνεύουν είναι η εσωστρέφεια και απο τον κακό τους εαυτό…
Το εκτόπισμα της ομάδας που μας εκπροσώπησε επάξια στο πανελλήνιο είναι τόσο μεγάλο που δεν έχει να φοβηθεί τις κακοτοπιές αρκεί και μόνο να συνειδητοποιήσουν όλοι όσοι ασχολούνται μαζί της την εμβέλειά της…

Γιατί καθως λέει και το τραγούδι «…μα είναι κι ένα μονοπάτι πονηρό που πάει ντουγρού στην κατηφόρα τη μεγάλη»…