Η Αναγέννηση καθ’ όλη τη διάρκεια της κανονικής περιόδου παρουσίασε ένα – αν μη τι άλλο – σταθερό και αξιόμαχο προφίλ που της έδωσε τη δυνατότητα να διατηρεί υψηλές βλέψεις και να καλλιεργεί την προσδοκία ακόμη και για το μεγάλο όνειρο.
Το αδύναμο σημείο βέβαια ήταν από την αρχή της αγωνιστικής σεζόν οι κακές επιδόσεις σ’ ο,τι αφορά το σκοράρισμα και σε κάποιους αγώνες και στην δημιουργία. Είχε, όμως να επιδείξει μια εξαιρετική αμυντική παρουσία και έπαιρνε τα αποτελέσματα αξιοποιώντας τουλάχιστον κάποιες από τις (λίγες) ευκαιρίες που δημιουργούσε στους αγώνες. Είχε επίσης μια μαχητική φυσιογνωμία που δυσκόλευε τον κάθε αντίπαλο.
Όλα αυτά πήγαν… περίπατο στα play off! Για ν’ ακριβολογούμε το κακό άρχισε να φαίνεται από την προτελευταία αγωνιστική και την ήττα στο… “σβηστό” από τον Ηρακλή στο Καυταντζόγλειο (1-0) και στη συνέχεια στην ψυχρολουσία από τον Νέστο Χρυσούπολης όπου άρχισε να… μαλώνει και να παίρνει… διαζύγιο με τα αντίπαλα δίχτυα!
Ήταν άλλωστε το τελευταίο γκολ που πέτυχε σ’ αυτό το παιχνίδι στο πρώτο ημίχρονο και μετά τα… φώτα έσβησαν και έγιναν νυσταγμένα και βαριά!
Δυστυχώς άρχισε να… “σβήνει” και η μαχητικότητα που παρουσίαζε η ομάδα. Αν εξαιρέσουμε το παιχνίδι με τον Ηρακλή που η εικόνα ήταν σχετικά καλή, τόσο στην πρεμιέρα με τη Νίκη Βόλου (κυρίως εκεί), όσο και στην Τρίπολη στο καθοριστικό ματς με τον αδιάφορο Αστέρα Β, η Αναγέννηση ήταν “άψυχη” χωρίς το μέταλλο και την προσωπικότητα να πάρει τα ματς.
Μάλιστα πέταξε και τις λίγες αλλά πολύ μεγάλες ευκαιρίες που δημιούργησε στα… σκουπίδια! Το χθεσινό παιχνίδι δεν ήταν τίποτα άλλο παρά η επιβεβαίωση των όσων είδαμε στα play off.
Το στενάχωρο είναι ότι η φετινή χρονιά που ήταν η καλύτερη εδώ και 32 χρόνια για την ομάδα, κλείνει μέσα σε ένα κλίμα απογοήτευσης.
Θ.Κ.
• Ακούστε την εκπομπή “Στενό Πρέσινγκ” από το Ράδιο Θεσσαλία 96 εδώ
