ΤΟΥ ΘΕΟΔΟΣΗ ΚΑΤΣΑΡΑ
Κάθε φορά που έχουμε τη θλιβερή επέτειο από τον χαμό του 20χρονου φιλάθλου της Αναγέννησης Σωτήρη Κολοβού το μυαλό μας στριφογυρίζει σε όλα όσα σημάδεψαν την αξέχαστη εκείνη χρονιά. Η περίοδος 2007-2008 δίχως αμφιβολία είναι μία από τις πλέον ξεχωριστές στη μεγάλη ιστορία της ομάδας.
Είναι μία χρονιά που όσοι τη βίωσαν, δεν θα την ξεχάσουν ποτέ καθώς κατά τη διάρκεια της η Αναγέννηση δημιούργησε καινούργιους φιλάθλους κι ανανέωσε την αγάπη της με τους πιστούς της! Ηταν ταυτόχρονα μία χρονιά που αποτελεί ορόσημο για το ίδιο το ελληνικό ποδόσφαιρο!
Καθόλου υπερβολή δεν εμπεριέχει η παραπάνω διαπίστωση, διότι εκείνη τη σεζόν έλαβε χώρα μια εκκωφαντική ανατροπή των προαποφασισμένων, ένας επιβλητικός διασυρμός του παρασκηνίου!
Η Αναγέννηση τότε νίκησε όλο το κακό συναπάντημα που καταδυνάστευε τότε το δημοφιλέστερο των αθλημάτων υπό την ανοχή (αλλά και την ενθάρρυνση σε κάποιες περιπτώσεις) της πολιτείας. Όσα έγιναν εκείνη τη χρονιά και ιδιαίτερα στο τελευταίο παιχνίδι που ήταν το μπαράζ της Ριζούπολης με την Ηλιούπολη, το πιστοποιούν.
Διαιτησίες άθλιες, προπηλακισμοί σε Γιαννιτσά και ΠΑΟΝΕ, παρασκηνιακές διεργασίες για να οριστεί η έδρα του μπαράζ στην Αθήνα, αποκλεισμοί και δικαστήρια φιλάθλων και ο,τι άλλο μπορεί να βάλει ο νους. Οσοι τα ζήσαμε τότε από κοντά δεν πρόκειται να τα ξεχάσουμε.
Όσοι ήμασταν πιο στενά στην ομάδα δεν ζήσαμε μόνο αυτά που συνέβαιναν στα γήπεδα, αλλά και πολλά άλλα απίστευτα που έγιναν στους διαδρόμους και δεν είναι εύκολο να δημοσιοποιηθούν. Μπορεί να συμπεριληφθούν σ’ ένα βιβλίο που κάποια στιγμή θα ολοκληρώσουμε!
Το πασιφανές σε όλη την ιστορία που το διαπίστωσαν εύκολα όσοι παρακολουθούσαν τότε το πρωτάθλημα της Γ’ Εθνικής (όχι μόνο οι Καρδιτσιώτες αλλά το σύνολο της ποδοσφαιρικής κοινότητας) ήταν το απροκάλυπτο σπρώξιμο της Ηλιούπολης που είχε “καθαρίσει” τον Παναιτωλικό στο Νότιο Ομιλο και ετοιμαζόταν – μέσω μπαράζ – να πάρει την άνοδο παρέα με την Καβάλα του μακαρίτη Μάκη Ψωμιάδη που είχε ανέβει “τρένο”.
Ήταν όλα μελετημένα και προαποφασισμένα, ώστε στον βόρειο ομιλο δεύτερος να τερματίσει ο φίλα προσκείμενος στους παραπάνω ΠΑΟΝΕ και όλα να πάρουν το δρόμο τους. Υπολόγιζαν όμως, χωρίς την “τρέλα” που επικρατούσε τότε στην Αναγέννηση και στον κόσμο της.
Παρότι στον πρώτο γύρο ήταν πίσω 11 ολόκληρους βαθμούς από τη 2η θέση, έκανε τρομερά πράγματα στον δεύτερο και μέσα σε ένα πρωτοφανές ντελίριο ενθουσιασμού χιλιάδων Καρδιτσιωτών κέρδισε στο μπαράζ και την Ηλιούπολη και τον διαιτητή Καλόπουλο και έγραψε ιστορία αφήνοντας με το στόμα ανοιχτό τους πάντες.
Μια από τις μετρημένες στα δάχτυλα νίκες του καθαρού ποδοσφαίρου έναντι του παρασκηνίου στην Ελλάδα…
παραΣΠΟΝΤ(ί)ΕΣ
Σε εκείνο το πρωτάθλημα οργίασε και ο Σωκράτης Μπουντούρης που πέτυχε γκολ με κάθε τρόπο φθάνοντας τα 21 συνολικά και αναδείχθηκε πρώτος σκόρερ της κατηγορίας.
Πέτυχε τρομερά γκολ κατά τη διάρκεια της σεζόν, αλλά εκείνο που θα μείνει χαραγμένο στις μνήμες των Αναγεννησιωτών (ευτυχώς έχουν όλα καταγραφεί σε βίντεο σε αντίθεση με το τι συνέβαινε τα παλιά χρόνια και τη δεκαετία του ‘70 όπου δεν υπήρχε η τηλεόραση στα γήπεδα), ήταν το δεύτερο στο μπαράζ με την Ηλιούπολη στη Ριζούπολη
Ήταν ένα γκολ – ποίημα, μια ζωγραφιά διακεκριμένου καλλιτέχνη που μάλιστα σημειώθηκε στην εστία που ήταν μπροστά από το πέταλο χιλιάδων παραληρούντων Αναγεννησιωτών.
Ένα γκολ που σημάδεψε με τον καλύτερο τρόπο εκείνη την απίθανη χρονιά που όσο και να κυλήσει ο καιρός θα τη μνημονεύουμε πάντα…
——————————-
«Αν θες να θυμάσαι τις αναμνήσεις σου θα πρέπει πρώτα να τις ζήσεις»
Μπομπ Ντίλαν
