Η χειραψία με τον Μένιο Γιαννέλο ήταν πάντοτε δυνατή! Όταν απέναντί του είχε κάποιον που τον εκτιμούσε του έσφιγγε δυνατά το χέρι!
Ήταν ένα από τα χαρακτηριστικά του, τα οποία συνέθεταν την έντονη προσωπικότητά του και φανέρωναν έναν άνθρωπο εγκάρδιο και παθιασμένο με ό,τι καταπιάνονταν!
Άριστος εκπαιδευτικός, ανοιχτός, προοδευτικός, δίκαιος. Από τότε που έπαιζε πιτσιρικάς ποδόσφαιρο και φόρεσε τη φανέλα της αγαπημένης του Αναγέννησης, μετέπειτα στην καριέρα του ως διαιτητής πρώτου επιπέδου, αλλά και στην ενασχόλησή του με τα κοινά!
Δεν σταμάτησε ποτέ να ενδιαφέρεται για το τι συμβαίνει γύρω του, έντονα κοινωνικοποιημένος ακόμη και τον τελευταίο καιρό που δεν του το επέτρεπε η υγεία του. Αγαπημένος φίλος, όπως και τα παιδιά του ο Κώστας και η Χριστίνα, που τους αποχωρίστηκε φεύγοντας από τη ζωή.
Λάτρεψε το ποδόσφαιρο γιατί κατάλαβε από πολύ νωρίς την τεράστια κοινωνική του επίδραση, το υπηρέτησε αγνά και ως ποδοσφαιριστής και ως διαιτητής και αργότερα ως καθοδηγητής νέων παιδιών.
Στα βήματά του και ο γιος του Κώστας που φόρεσε επίσης τη φανέλα της Αναγέννησης, σήμερα είναι προπονητής και ακολούθησε την ίδια πορεία ως κοινωνική οντότητα.
Θα μας λείψει ο Μένιος.
Η δυνατή του χειραψία, το γέλιο του, η βροντερή αλλά καλοσυνάτη φωνή του, το ενδιαφέρον του και το πάθος για τον τόπο μας.
Θα βρει καλή παρέα, πάντως, εκεί πάνω! Την αγαπημένη του Ανδριανή, φίλους εκλεκτούς και πολλούς συνοδοιπόρους Αναγεννησιώτες μιας άλλης εποχής.
Έχει διασφαλισμένη τη θέση του στην 11άδα των ουρανών!
Θ.Κ.
