Η επιτυχία στο μπάσκετ και ποιοι δικαιούνται να καμαρώνουν…

H επιτυχία του τμήματος μπάσκετ της Αναγέννησης και η άνοδος στη Γ’ Εθνική, είναι μεγάλη, δίκαιη και αποτέλεσμα της δράσης συγκεκριμένων ανθρώπων, εντός και εκτός αγωνιστικού χώρου…
Κι επειδή, όπως σωστά λέγεται, οι νίκες έχουν πολλούς πατεράδες ενώ οι ήττες είναι ορφανές, ας τοποθετήσουμε τα πράγματα στις σωστές τους διαστάσεις, όπως πράττουμε πάντα και σε κάθε περίπτωση, απ’ αυτές εδώ τις στήλες…

Τα εύσημα γι’ αυτή την σπουδαία διάκριση πρέπει να αποδοθούν καταρχήν στον άνθρωπο που σχεδίασε την ομάδα και ανέλαβε το οικονομικό βάρος, τον κ. Βασίλη Αντωνίου που ήταν και πρόεδρος του Ηφαίστου.
Στους αθλητές και στους προπονητές που έτρεξαν και μόχθησαν στις προπονήσεις και στους αγωνιστικούς χώρους και αναδείχθηκαν δικαιότατα πρωταθλητες και στους φιλάθλους (κυρίως τους οργανωμένους) που στήριξαν με πάθος απο την πρώτη αναμέτρηση την προσπάθεια…

Η θλιβερή διοικητική κατάσταση που ανέλαβε το περασμένο καλοκαίρι και εξαφάνισε την Αναγέννηση απο προσώπου γης, δεν έχει απολύτως καμία συνεισφορά, κάτι που το γνωρίζουν απο πρώτο χέρι οι αγωνιζόμενοι και όσοι ασχολήθηκαν απο κοντά με το τμήμα. Σε κατ’ ιδίαν συζητήσεις οι τελευταίοι το λένε αλλά η ευγένεια και το τάκτ δεν τους αφήνει να εκφραστούν δημοσίως. Το να βγαίνουν τώρα και να καμαρώνουν μέλη της πρώην διοίκησης για να πάρουν λίγη λάμψη, είναι πραγματικά κωμικό αλλά και δείγμα των καιρών… Είπαμε οι νίκες τραβάνε σαν το μαγνήτη…! Με τις ήττες υπάρχει ένα θεματάκι και σπεύδουμε να τις φορτώνουμε στους… “αλλους”!

Θυμίζουμε ότι το τμήμα αυτό ήλθε έτοιμο και συγχωνεύτηκε στις τάξεις της Αναγέννησης από τον Ηφαιστο, που ήταν η συνέχεια πρώτα της Αναγέννησης Ξυνονερίου, έπειτα της Μητρόπολης και τέλος της Ενωσης Δήμου Μητρόπολης…

Η Αναγέννηση στο μπάσκετ εξ αρχής από τα σπάργανά της δημιουργήθηκε δύο φορές. Μια το ‘70 και μια τελη δεκαετίας του ‘90 όπου στη συνέχεια συγχωνεύτηκε με άλλες ομάδες της Καρδίτσας (Γυμναστικός, Αμιλλα κλπ). Η σημερινή ομάδα είναι αποτέλεσμα συγχώνευσης.

Το να ειρωνευόμαστε, λοιπόν, τους άλλους που συγχωνεύτηκαν (Τρίκαλα με Φλαμούλι και Πετρωτό, Ολυμπιακός Βόλου με Κασσάνδρα, Ηρακλής με ΑΕ Ποντίων Κατερίνης, ΠΑΕ Βόλος με Πύδνα Κίτρους κλπ) αλλα για δικά μας να κάνουμε τους ανήξερους δεν μας κάθεται καλά για Αναγέννηση η οποία αν καμαρώνει για κάτι είναι η αυτόνομη πορεία της στο χρόνο!
Σίγουρα έχουμε ανάγκη απο επιτυχίες, αλλά καλό είναι να μην τα “στρογγυλεύουμε” επειδή μας βολεύει…

Ο στόχος όταν ανοίχτηκε η Αναγέννηση (βρισκόμενη τότε ως ΠΑΕ στη Β’ Εθνική) σε μπάσκετ και βόλεϊ (γυναικών) το 2017, ήταν να ενσωματώσει την συγκεκριμένη ομάδα και να ξεκινήσει ενα πλάνο ακαδημιών.
Τελικά προέκυψε απο τον κ. Αντωνίου ένα πλάνο πρωταθλητισμού με ένα υψηλό μπάτζετ χιλιάδων ευρώ για τη φετινή χρονιά που τελικά έβγαλε στο στόχο…

Η ΕΠΟΜΕΝΗ ΗΜΕΡΑ
Δικαίως οι άνθρωποι που συνεισέφεραν και πάλεψαν γι’ αυτό το στόχο πανηγυρίζουν. Ο αθλητισμός άλλωστε είναι πέραν όλων των άλλων και η επιβεβαίωση μιας προσπάθειας μέσω της διάκρισης… Το σημαντικότερο είναι πως αυτή η διάκριση αφορά στην Καρδίτσα που θα έχει παρουσία και μέσω της Αναγέννησης στη Γ’ Εθνική Κατηγορία μαζί με τους Τιτάνες Παλαμά κάτι που συμβάλει στην εξωστρέφεια και στην προβολή…
Βεβαίως, όταν κοπάζουν οι πανηγυρισμοί, πρέπει να ξεκινούν οι σκέψεις για την επόμενη ημέρα…

Για να σταθεί το συγκεκριμένο τμήμα σε επίπεδο Γ’ Εθνικής Κατηγορίας, με το όνομα Αναγέννηση και με το σύλλογο στα τάρταρα της Α’ Ερασιτεχνικής Κατηγορίας, χρειάζονται πάρα πολλά και συνδυαστικά…

Καταρχήν ένας πολύ μεγαλύτερος προϋπολογισμός, άνθρωποι σχετικοί να τρέξουν και το σημαντικότερο να μην λειτουργήσει εις βάρος της ομάδας ποδοσφαίρου στην οποία απαιτούνται πάρα πολλά επίσης για να διασχίσει τον “Γολγοθά” στον οποίο την οδήγησαν και να βρεί το σταυροδρόμι που οδηγεί στο προσκήνιο…
Μακάρι όλα τα παραπάνω να συνυπάρξουν αρμονικά προς όφελος του συλλόγου κι όχι εις βάρος του όπως συνέβη τα τελευταία δύο χρόνια…

ΘΕΟΔΟΣΗΣ ΚΑΤΣΑΡΑΣ