ΤΟΥ ΔΗΜΗΤΡΗ ΦΟΥΡΚΑ
Ένας ακόμη πολύ σπουδαίος και χαρισματικός επιθετικός, ο Μάκης Ευαγγέλου, μιλά  για την καριέρα του, το χθες, το σήμερα και το  αύριο του Καρδιτσιώτικου ποδοσφαίρου. Στα 53 του έχει ζήσει μοναδικές στιγμές στην ποδοσφαιρική του διαδρομή ,αγωνιζόμενος σε πάρα πολλές ομάδες. Από 28 ετών οικογενειάρχης, αναγκάζονταν να ‘’τρέχει’’ σε γειτονικούς νομούς για να παίζει μπάλα για την… ‘’τρέλα’’ του περισσότερο.Στις λεγόμενες κατηγορίες της ‘’αλάνας’’ και σε ομάδες από το χώρο της Δ’ Εθνικής (ΑΟΚ, Αχιλλέας Μπάρας, Χρυσαυγή, Ανθήλη κλπ) αλλά και σε ερασιτεχνικό επίπεδο στη συνέχεια, ‘’φόρτωσε’’ τα αντίπαλα δίχτυα (πετυχαίνοντας πάνω από 500 γκολ) . Από ένα σημείο και μετά ασχολείται με την Προπονητική (φέτος βρίσκονταν στον πάγκο της ΑΕ Καρποχωρίου) αλλά δεν έχει …απαρνηθεί και το ποδόσφαιρο παραμένοντας ακόμη εν ενεργεία ( αγωνίστηκε τη τρέχουσα σεζόν στη Νίκη Κέδρου) και συνεχίζοντας να σκοράρει! Αναλυτικά τι μάς είπε:
Ξεκινάμε από τα πρόσφατα,τη φετινή σεζόν στο Καρποχώρι, που έκανε μία αξιόλογη πορεία, αλλά έμεινε εκτός προνομιούχου τριάδας. Ποδοσφαιροχώρι, με ντόπια παιδιά:
‘’Ο στόχος της ΑΕ Καρποχωρίου αφού αποτελούνταν μόνο με ντόπιους παίκτες , χωρίς καμία μεταγραφή , ήταν να παίξει ελκυστικό ποδόσφαιρο , να σωθεί όσο γίνονταν πιο γρήγορα  και να καταλάβει μία όσο αξιοπρεπή  υψηλότερη θέση. Εχοντας μία φουρνιά από καταπληκτικούς παίκτες  με μεγάλη εμπειρία φτιάξαμε ένα πολύ καλό κλίμα .Με την προσθήκη άλλων 3 ντόπιων παικτών από την ομαδα του Αίαντα ‘’δέθηκε’’ καλύτερα η ομάδα και πιστεύω ότι σωθήκαμε άνετα  και όπως είχαμε βάλει ως στόχο. Το Καρποχώρι είναι μία ποδοσφαιρομάνα που έχει βγάλει μεγάλους παίκτες και πιστεύω πως η μικρή που έρχονται από πίσω θα πάρουν τις ευκαιρίες για να ξαναφτιάξουν την μεγάλη ΑΕ Καρποχωρίου στην Α’ Ερασιτεχνική’’.
Για το πρωτάθλημα της Α1 και αν τελικά αυτές που βγαίνουν στην Α’ , ήταν και αυτές που έπρεπε. 
‘’ Εγινε ένα ανταγωνιστικό πρωτάθλημα όπου τα πιο πολλά παιχνίδια από την αρχή της σεζόν ήταν αμφίρροπα.Γινόνταν μεγάλη ‘’μάχη’’ τόσο στην κορυφή αλλά ακόμη πιο πολύ στην ουρά, καθώς ο συναγωνισμός ήταν μεγάλος μιας και έπεφταν 6 ομάδες. Σε γενικές γραμμές έγινε το καλύτερο πρωτάθλημα με πολύ συναγωνισμό και αγωνία, μέχρι την διακοπή. Οσο για τις ομάδες που ανεβαίνουν οι δύο ξεχώρισαν από την αρχή ,ΑΕ Μουζακίου και ΑΕ Λεονταρίου και δικαίως ανέβηκαν. Για την 3η θέση θα γινόταν μεγάλη μάχη μέχρι το τέλος από Διγενή, Αργιθέα και Αγ. Θεόδωρο. Πιστεύω ότι πιο σταθερή ομάδα παρόλο που δεν είχε πολλές επιλογές ήταν η ομάδα του Διγενή, η οποία ξεκίνησε και με το -6 , άρα άξια ανεβαίνει κατηγορία’’.
Για το επίπεδο του τοπικού ποδοσφαίρου από την εμπειρία ετών και αν τελικά παλαιότερα βλέπαμε καλύτερο θέαμα:
 ‘’Θα περιμέναμε ίσως καλύτερο επίπεδο γενικά, όσο περνάει ο καιρός.Παρόλο έχουμε πολλές Ακαδημίες και πολλά μικρά παιδιά που ασχολούνται  με το ποδόσφαιρο, ελάχιστα τελικά  καταφέρνουν να εξελίσσονται και να καταξιώνονται στο ποδόσφαιρο. Με την οικονομική κρίση να φαντάζει σαν….φάντασμα ,όσα παιδιά δεν φύγουν για σπουδές , αναγκάζονται να κάνουν 2-3 δουλειές και έτσι το ποδόσφαιρο περνά σε δεύτερη μοίρα. Για αυτό δεν είναι τυχαίο που βλέπουμε στο τοπικό πρωτάθλημα να παίζουν παίκτες μεγάλης ηλικίας ακόμη μπάλα και να διακρίνονται κιόλας .Από τις 90 ομάδες ,σε 2 χρόνια πήγαμε στις 60 και τα πράγματα τα επόμενα χρόνια θα είναι πιο δραματικά .Που είναι τα νέα παιδιά να πάρουν τα σκήπτρα, ώστε να αποσυρθούν και οι μεγαλύτερης ηλικίας παίκτες…  Σαφώς παλιότερα παίζαμε πιο απελευθερωμένο ποδόσφαιρο και βλέπαμε καλύτερο θέαμα. Τώρα είναι πιο τυποποιημένο με περισσότερους όρους και κανόνες’’.
Για το ένστικτο του γκολ που έχεις ακόμη, παρότι έχουν περάσει τα χρόνια: 
‘’Για το ένστικτο του γκολ θέλω να πω ότι έχω βγει 3 φορές 1ος σκόρερ στη Δ’ Εθνική, έχοντας πετύχει 180 γκολ! Στη Δ’ Εθνική (που μοιάζει με τη σημερινή Γ’) έχω παίξει 11 χρόνια! Οσον αφορα τις τοπικές κατηγορίες πρέπει να είναι πάνω από 500 γκολ! Ολα αυτά βεβαίως τα πετυχαίνεις μέσα από πολύ σκληρή δουλειά. Γιατί χωρίς σκληρή προπόνηση δεν καταφέρνεις τίποτα. Βέβαια γκολτζής γεννιέσαι,δεν γίνεσαι. Το γκολ για έναν  ποδοσφαιριστή είναι χάρισμα ‘’.
Για τη θέση του φορ και το γεγονός ότι δεν βγαίνουν πλέον χαρισματικοί επιθετικοί: 
‘’Η θέση του φορ είναι μία ιδιαίτερη θέση αρκετά δύσκολη. Είναι η μοναδική θέση, στην οποία ενώ όλοι οι ποδοσφαιριστές κοιτάζουν την αντίπαλη εστία , ο φορ κοιτάζει τη δική του εστία και πρέπει να βάλει γκολ στην εστία που είναι πλάτη του. Πρέπει να έχεις μεγάλη κινητικότητα και σώμα, να είσαι δυνατός και πανέξυπνος μέσα στην περιοχή και να μην αφαιρείσαι ούτε δευτερόλεπτο . Το λάθος του αντιπάλου πρέπει να το εκμεταλλεύεσαι και να το κάνεις γκολ, όπως παράλληλα να προσέχεις να μην βγαίνεις οφσάιντ. Είσαι μόνος  στην περιοχή και μέσα σε 3-4 αμυντικούς και πρέπει να παλέψεις πάρα πολύ.Για αυτό για μένα είναι η δυσκολότερη θέση’’.
Για τη Νίκη Καμινάδων της δεκαετίας του 80′ και του 90′ , στα δικά σου χρόνια: 
‘’Eίχα την ευτυχία να συμμετέχω από την αρχή στην μεγάλη ομάδα της Νίκης. Καθοριστικός παράγοντας ήταν η έλευση του μεγάλου ΣΠΥΡΟΥ ΘΩΔΗ ,που εμείς οι πιτσιρικάδες τότε μάθαμε σωστά το ποδόσφαιρο.Πειθαρχία, δουλειά , σεβασμός και τα αποτελέσματα δεν άργησαν να έρθουν. Με την έλευση και άλλων έμπειρων πσικτών από Αναγέννηση και ΑΟΚ ,φτιάξαμε μια ομάδα -πρότυπο όχι μόνο για την περιοχή μας αλλά και όλη την Ελλάδα. Είχαμε την 1η επίθεση σε όλη την Ελλάδα ενώ ο κόσμος ερχόταν τότε και έβλεπε εκπληκτικό ποδόσφαιρο. Αλλες εποχές. Παίζαμε μπάλα περισσότερο για την τρέλα μας’’.
Για την ωραιότερη στιγμή στην προπονητική σου καριέρα αλλά και ως ποδοσφαιριστής, όπως και τη χειρότερη. 
‘’Η ωραιότερη στιγμή ως ποδοσφαιριστής δεν μπορουσε παρά να ήταν η άνοδος με τον ΑΟΚ στη Γ’ Εθνική, στο γήπεδο της Μητρόπολης , παρουσία 5 χιλιάδων φιλάθλων! Απίστευτη εμπειρία , στιγμές που δεν πρόκειται να ξεχαστούν ποτέ!!!
Από τις καλύτερες στιγμές που πήραμε την πρώτη χρονιά, το κύπελλο με τη Δόξα Μητρόπολης, νικώντας στον τελικό  τον ΑΟΚ που αγωνίζονταν στη Δ’ Εθνική, στο Στάδιο.
Η χειρότερη στιγμή που την ίδια χρονιά χάσαμε με διαφορά γκολ από τον Αστέρα την άνοδο στη Δ’ Εθνική. Είχαμε αναδειχθεί 1-1 εκτός έδρας στη Φαναρίου. Στο δεύτερο παιχνίδι στην έδρα μας, ενώ προηγούμασταν 2-0, ισοφαριστήκαμε σε 2-2 και χάσαμε την άνοδο, καθώς μετρούσαν τα εκτός έδρας γκολ’’.
Για την Αναγέννηση και τον ΑΟΚ: 
‘’Η Αναγέννηση βρίσκεται σε μία φάση ανασυγκρότησης , θέλει το χρόνο της. Θέλει υπομονή ώστε με τις κατάλληλες κινήσεις τη σωστή οργάνωση από πλευράς διοίκησης η ομάδα θα ξαναβρεί το δρόμο της προς τις επιτυχίες σε όλα τα φόντα με και με πρωταγωνιστή τον κόσμο της που είναι η μεγάλη της δύναμη ,θα ξαναγυρίσει γρήγορα ψηλά. Για τον ΑΟΚ που βολοδέρνει τα τελευταία χρόνια μεταξύ φθοράς και αφθαρσίας ,πρέπει να οργανώσει τις Ακαδημίες του ,να βγάλει δικά του παιδιά αλλά θέλει υπομονή, δεν υπάρχουν πλέον  οι παράγοντες που θα βάζουν χρήματα κάθε χρόνο. Ο ΑΟΚ είναι επίσης από τις μεγάλες δυνάμεις της Καρδίτσας και έχοντας βγάλει εκπληκτικούς ποδοσφαιριστές,δεν θα αργήσει πιστεύω να έλθει η ανάκαμψη’’.
Για το περίφημο εκείνο ματς του ΑΟΚ στη Λαμία με τον τοπικό Ολυμπιακό, το 1997…, όταν εκτός εστίας σταμάτησες τη μπάλα πριν την τελική γραμμή:
‘’Παίζαμε στο γήπεδο της Μαγνησίας με τον Ολυμπιακό Λαμίας. Κερδίζαμε 2-1 και το ματς ήταν στο 90’. Ο Προπονητής Θωμάς Παλαντζάς έκανε αλλαγή ,βγάζοντας εμένα, που ήμουν στην άλλη άκρη για αλλαγή σκοπιμότητας και για να κερδίσει χρόνο .Φεύγοντας πήγα στα αποδυτήρια αλλά ήταν κλειστά και έτσι αφού δεν είχα που να πάω και το ματς ήταν ήδη στο 97’ και φωνάζαμε όλοι μαζί έληξε, πήγα και έκατσα πίσω από το τέρμα του Ντάκου, για να πανηγυρίσουμε τη νίκη. Στο 98’, τελευταία φάση.  Ο Ολυμπιακός κέρδισε ένα φάουλ έξω από την περιοχή. Ο Ντάκος έπιασε την αριστερή γωνία και το τείχος τη δεξιά. Εγώ πήγα και ακούμπησα το δεξί δοκάρι και περίμενα να τελειώσει το ματς. Με το που σφύριξε ο Διαιτητής και εκτελέστηκε το φάουλ, η μπάλα πέρασε μέσα από το τείχος και κατευθύνονταν στα δίχτυα. Τότε ενστικτωδώς μπήκα στο γήπεδο και έδιωξα την μπάλα πριν περάσει τη γραμμή. Το τι ακολούθησε δεν περιγράφεται. Ολο το γήπεδο ήρθε επάνω μου. Αστυνομία, παίκτες, φίλαθλοι γίναμε ένα κουβάρι. Το γήπεδο ηφαίστειο! Εμένα με κρατούσαν 10 αστυνομικοί που δεν ήξεραν τι να με κάνουν! Ο Διαιτητής μία πήγαινε στη σέντρα , μία έδινε άουτ. Αφού νύχτωσε και κατόπιν παραινέσεως της Αστυνομίας, ο Διαιτητής μέτρησε το γκολ (πράγμα παράνομο), γιατί δεν θα φεύγαμε από εκεί! Εμπειρία απίστευτη. Τη Δευτέρα ο Διαιτητής έκανε συμπληρωματική έκθεση και εκεί σημείωσε ότι το γκολ δεν μετράει. Ετσι κερδίσαμε εμείς το ματς’’.
Για την διακοπή με την πανδημία και το πως θα είναι το ποδόσφαιρο τη νέα σεζόν, με τις αναδιαρθρώσεις και όλα αυτά, μπορεί να αποκτήσει μία άλλη εικόνα:
‘’Οσο για την καινούργια σεζόν , κανείς δεν ξέρει πως θα εξελιχθεί . Ακούγεται για αναδιάρθρωση που θα αλλάξουν πολλά στον ποδοσφαιρικό χάρτη. Πάντως οι ομάδες κατά τη γνώμη μου πρέπει να είναι συγκρατημένες , χωρίς πολλές προσδοκίες. Γιατί αν έχουμε πάλι διακοπή κατά τα Χριστούγεννα , για 2-3 μήνες λόγω Κορωνοιού, θα συναντήσουμε πάλι πρωτόγνωρες καταστάσεις , ίσως και μη διαχειρίσιμες’’.
Σχέδια, αν υπάρχουν, για την επόμενη σεζόν: 
‘’Είναι πολύ νωρίς ακόμη .Θα περιμένουμε πρώτα τις αναδιαρθρώσεις. Τι θέλουν οι ομάδες, πως θα σχηματιστεί  ο ποδοσφαιρικός χάρτης και μετά θα αποφασίσουμε’’.