Το παιχνίδι για την Αναγέννηση θα μπορούσε να ξεκινήσει με τις καλύτερες των προϋποθέσεων με την τεράστια ευκαιρία στα πρώτα δευτερόλεπτα, με τη σέντρα του αγώνα.
Μία ευκαιρία που την δημιούργησε το πρεσάρισμα των επιθετικών στον Τζανετόπουλο, αλλά που δεν αξιοποιήθηκε ούτε από τον Καμπετσή που δεν μπόρσε να νικήσει τον Γκαραβέλη, ούτε από τον Βλαχομήτρο που με την εστία στο “πιάτο” σημάδεψε τον αμυντικό της Νίκης!
Κι ενώ εκείνη την ώρα το γήπεδο πήρε “φωτιά” και ο κόσμος περίμενε ανάλογη συνέχεια, σταδιακά η Αναγέννηση… “έσβησε”!
Κοιτάζοντας την στατιστική δεν βρίσκουμε ΟΥΤΕ ΜΙΑ τελική προσπάθεια σε όλο το ματς, πέρα από ένα σουτ του Μπούση στο πρώτο ημίχρονο!
Μάλιστα μετά την αποβολή του Φερνάντεθ με δεύτερη κίτρινη, αντί να πάρουν ώθηση οι παίκτες της Αναγέννησης, πήραν αυτοί της Νίκης Βόλου που θα μπορούσαν να σκοράρουν με τον Τζανετόπουλο στην εκπνοή του ημιχρόνου όπου ο Μπαλωμένος κράτησε με δύο επεβάσεις το “μηδέν”.
Στο δεύτερο ημίχρονο τίποτα απολύτως. Παράλληλο ποδόσφαιρο, ούτε πλαγιοκόπηση, ούτε κάθετες, ούτε μία ατομική προσπάθεια που θα δημιουργούσε αριθμητικό πλεονέκτημα, ούτε μια σέντρα έστω της προκοπής.
Κακή εμφάνιση και κακή ψυχολογία για την ομάδα σ’ ενα παιχνίδι που θα πρεπε να “τρώνε σίδερα” και τα μάτια τους να γυαλίζουν!
Το σκεπτικό του Δημήτρη Σπανού να παίξει με τριάδα πίσω και δύο φορ, δεν βγήκε στον αγωνιστικό χώρο, ενώ και στο δεύτερο που έγιναν οι αλλαγές πάλι δεν βελτιώθηκε η εικόνα.
Η απουσία του Λεωνιδόπουλου από τα χαφ στέρησε από την Αναγέννηση κερδισμένες μονομαχίες στο κέντρο, με τους φιλοξενούμενους να μην κάνουν τίποτα επιθετικά, αλλά σε κάποιες περιπτώσεις να έχουν περισσότερη ένταση στις προσπάθειές τους.
Η τελευταία φάση που μένει η μπάλα στα χέρια των παικτών της Αναγέννησης στο πλάγιο ενώ θα πρεπε να εκτελεστεί γρήγορα με γέμισμα σε μία απέλπιδα προσπάθεια είναι χαρακτηριστική της ψυχολογίας και περιγράφει εν πολλοίς κι αυτό που είδαμε.
Κατώτεροι των περιστάσεων όλοι…
Ο μόνος νικητής σήμερα ήταν ο κόσμος που ανταποκρίθηκε στο κάλεσμα (περισσότεροι από 3.500) και στις συνθήκες και έδωσε βροντερό παρών παρά το γεγονός ότι ο αγώνας μεταδίδονταν τηλεοπτικά.
Μέχρι και ο θρυλικός “Μπον Μαρσέ” (Πέτρος Πρίτσας) ήλθε στο γήπεδο υποβασταζόμενος, ενώ η εξέδρα ήταν συγκλονιστική από το πρώτο μέχρι το τελευταίο λεπτό.
Πίκρα, γιατί χάθηκε η ευκαιρία για μία νίκη που θα μπορούσε να ανοίξει το δρόμο για κάτι σπουδαίο στη συνέχεια, πίκρα γιατί στο κρίσιμο αυτό ματς δεν είδαμε αυτά που περιμέναμε να δούμε. Οχι απαραίτητα τη νίκη γιατί αυτή μπορεί και από τη συγκυρία να μην ερχόταν, αλλά περισσότερη αποφασιστικότητα και θάρρος.
Πίκρα και για τον πρόεδρο Δημήτρη Παπαδημητρίου που έχει ξοδέψει μία περιουσία για να φέρει την ομάδα μέχρι εδώ, πίκρα για όσους νυχθημερόν τη στηρίζουν με όλη τους τη θέρμη.
Θ.Κ.
