ΤΟΥ ΘΕΟΔΟΣΗ ΚΑΤΣΑΡΑ
Πάμε σ’ ένα ρετρουδάκι σήμερα να φρεσκάρουμε τη μνήμη μας για τα παλιά… “καλά” χρόνια. Γυρίζουμε το ημερολόγιο 24 χρόνια πίσω και συγκεκριμένα στις 8 Μαϊου του 2002.
Στο Δημοτικό Στάδιο της πόλης μας διεξάγεται ένα παιχνίδι με διακύβευμα πολύ διαφορετικό από το φετινό κι απ’ όλα όσα έχουν προηγηθεί και ζήσαμε οι παλαιότεροι μέχρι τότε.
Η Αναγέννηση υποδέχεται τον Ηρακλή Χάλκης για την 35η αγωνιστική της Δ’ Εθνικής στην οποία έχει πέσει μετά από 11 χρόνια παρουσίας σε Β’ και Γ’ Εθνική Κατηγορία και θέλει μόνο τη νίκη γιατί σε κάθε άλλο αποτέλεσμα θα υποβιβαστεί για πρώτη φορά στην ιστορία της στα τοπικά πρωταθλήματα!
Ο Θωμάς Δεληγιάννης (ο σημερινός επίτιμος πρόεδρος του ΑΣΚ), έχει αναλάβει μεσούσης της σεζόν με μία διοίκηση – σωτηρίας την ομάδα για να σταματήσει την κατρακύλα μετά την ελεύθερη πτώση, καθώς σε κάποια στιγμή της σεζόν, βρέθηκε ακόμη και στην τελευταία θέση του βαθμολογικού πίνακα ισοβαθμώντας με τον συμπολίτη ΑΟΚ!
Όσοι πηγαίνουμε στο γήπεδο εκείνο το απόγευμα, γνωρίζουμε πως πρόκειται για έναν αγώνα στον οποίο παίζεται κατά κυριολεξία η ύπαρξη της ομάδας. Αυτός είναι και ο τίτλος του “ΝΕΟΥ ΑΓΩΝΑ” στην προαναγγελία: “Ζήτημα επιβίωσης” (βλέπε ΦΩΤΟ)!
Ο Ηρακλής Χάλκης είναι αδιάφορος αφού έχει εξασφαλίσει την παραμονή του, ενώ η Στυλίδα προηγείται στη βαθμολογία με έναν πόντο διαφορά της Αναγέννησης (33 έναντι 32) που βρίσκεται κάτω από τη ζώνη του υποβιβασμού!
Τελικά μετά από προσπάθεια εντός αλλά κυρίως… εκτός αγωνιστικού χώρου, η Αναγέννηση θα κερδίσει με 3-2. Προηγήθηκε σ’ ένα ενενηντάλεπτο παρωδία με 3-0 με γκολ των Χατζή, Κωστόπουλου και Σακελλάρη, αλλα οι φιλοξενούμενοι που έπαιζαν με μισή ομάδα και χωρίς να το θέλουν πέτυχαν δυο γκολ! Έκαναν ό,τι περνούσε από το χέρι τους και πάλεψαν δυνατά στο τέλος για να… μην φθάσουν και στην ισοφάριση!!!
Η Στυλίδα εκείνη την ημέρα έχασε με το εντυπωσιακό 10-0 από τη Νίκη Βόλου που ανέβηκε στη Γ’ Εθνική μαζί με τον… θρυλικό Ποσειδώνα Νέων Πόρων και η Αναγέννηση έσωσε την κατηγορία την τελευταία στιγμή αποφεύγοντας την πτώση στα τοπικά της ΕΠΣΚ!
Ζήσαμε λοιπόν και τέτοια… “πέτρινα” απογεύματα με την Αναγέννηση και ζήσαμε αργότερα ακόμη χειρότερα όταν την είδαμε να υποβιβάζεται τελικά στο τοπικό (2019) και να τερματίζει μάλιστα δεύτερη πίσω από τον Απόλλωνα Μακρυχωρίου!
Με λίγα λόγια μ’ αυτή την πονεμένη ομάδα ζήσαμε τα πάντα! Οπότε δεν είναι δυνατόν να μπούμε σε μία λογική αποδόμησης του σύμπαντος επειδή δεν κατάφερε να πάρει φέτος την άνοδο στην Α’ Εθνική.
Αυτό το… σπορ αφήνουμε να το εξασκήσουν εκείνοι που νομίζουν ότι η Αναγέννηση και κάθε ομάδα που εκπροσωπεί μια πόλη της περιφέρειας σαν τη δική μας έχουν τα ίδια στεγανά με τα μεγάλα κλαμπ του κέντρου που τα διοικούν οι μεγάλοι οικονομικοί παίκτες του τόπου!
Τόσο ώστε να τη χαρακτηρίσουν αποτυχημένη επειδή για πρώτη φορά μετά από 32 χρόνια διεκδίκησε πρωτάθλημα στη Β’ Εθνική.
