Οι ώρες αγωνίας συνεχίζονται στην Αναγέννηση για το κατα πόσο θα καταφέρει να διατηρήσει την αγωνιστική της υπόσταση στη νέα σεζόν.
Φθάσαμε αισίως στην τελική ευθεία του Ιουλίου και δεν έχει σημειωθεί η παραμικρή εξέλιξη! Φθάσαμε για τα καλά στο δια ταύτα και στη λεγόμενη… “deadline”, καθώς τα χρονικά περιθώρια για την οργάνωση της ομάδας έχουν εξαντληθεί.
Ο,τι είναι να γίνει στον λαοφιλή σύλλογο θα πρέπει να γίνει άμεσα και μέσα στην εβδομάδα που διανύουμε γιατί σε διαφορετική περίπτωση ο κίνδυνος επιστροφής στο απαξιωτικό παρελθόν, είναι κάτι περισσότερο από υπαρκτός.
Πλέον, έχουμε οδηγηθεί σ’ ένα σημείο που ο ίδιος ο πρόεδρος της Αναγέννησης που σήκωσε το βάρος όλη την τελευταία εξαετία, θα πρέπει να δώσει το σύνθημα. Να τοποθετηθεί επί παντός και να ξεκαθαρίσει τις δικές του προθέσεις με δεδομένο ότι σε όλο αυτό το διάστημα δεν καταγράφηκε κανένα ενδιαφέρον και να δρομολογήσει τις όποιες εξελίξεις.
Με το να “τραβάει” αυτή η κατάσταση της απραξίας, μόνο χειρότερα μπορούν να γίνουν τα πράγματα κι όχι καλύτερα αφού, όπως προαναφέραμε, δεν υπάρχει άλλος χρόνος και η κλεψύδρα έχει αδειάσει.
Από την στιγμή που ο πρόεδρος θα ξεκαθαρίσει τη θέση του θα πρέπει όλοι όσοι ενδιαφέρονται για την υπόσταση της ομάδας και για την δυνατότητά της ν’ ανταποκριθεί στις απαιτήσεις που έχει μπροστά της, ν’ αναλάβουν δράση!
Με το να παρακολουθούμε απλώς αμέτοχοι, δεν προσφέρουμε καμιά υπηρεσία και είναι κάτι περισσότερο από σίγουρο, πως αν συνεχιστεί αυτό το καθεστώς αδράνειας που επικρατεί όλο αυτό το διάστημα από τη λήξη του πρωταθλήματος, θα οδηγηθούμε σε μη αναστρέψιμη κατάσταση.
Κι αν φθάσουμε εκεί, με τις παρούσες κοινωνικές και οικονομικές συνθήκες, ουδείς μπορεί να εγγυηθεί ότι η μεγαλύτερη ομάδα του νομού μας θα βρει ξανά τον βηματισμό της για να επανέλθει στο προσκήνιο…
Θ.Κ.
