ΤΟΥ ΘΕΟΔΟΣΗ ΚΑΤΣΑΡΑ
Βιώνουμε, λοιπόν, άλλη μία διοικητική κρίση (από τις πολλές που έχει αντιμετωπίσει αυτή η ρημάδα ομάδα) και κανείς δεν μπορεί να εγγυηθεί μετά βεβαιότητας ότι η Αναγέννηση θα διατηρήσει τη θέση της στο προσκήνιο του Ελληνικού ποδοσφαίρου και δεν θα πισωγυρίσει…
Τα έχουμε αναλύσει απ’ όλες τις πλευρές τα “γιατί” και τα “πως” φθάσαμε ως εδώ. Είναι νομοτελειακή αυτή η διαδρομή για τις ομάδες της επαρχίας μέσα στο άθλιο περιβάλλον που επικρατεί από πλευράς δομής στο λαοφιλέστερο των αθλημάτων στον τόπο μας.
Είναι νομοτελειακή γιατί ταυτόχρονα με το προβληματικό περιβάλλον, συντηρείται και μια στρεβλή λογική για το πως πρέπει να πορευτούν οι ομάδες τόσο από τις διοικήσεις που κατα καιρούς αναλαμβάνουν το βάρος, όσο και από τον κόσμο τους που (εκτός ελαχίστων εξαιρέσεων) πιέζει για διακρίσεις “εδώ και τώρα” αδιαφορώντας για το τι μπορεί ν’ ακολουθήσει την “επόμενη ημέρα”.
Θυμηθείτε πόσοι ήταν εκείνοι που έκαναν λόγο για “αποτυχία” της φετινής χρονιάς επειδή η Αναγέννηση έχασε την άνοδο στην Α’ Εθνική και τερμάτισε 3η σε πρωτάθλημα Β’ Εθνικής, κάτι που δεν έχει πετύχει ΠΟΤΕ στην πορεία της στο επαγγελματικό ποδόσφαιρο!!!
Σήμερα 22 Ιουλίου του 2026, ντάλα κατακαλόκαιρο και με 40 βαθμούς κελσίου στο κεφάλι, συνειδητοποιούμε ότι αποτυχία δεν είναι τελικά να χάσεις την άνοδο στη μεγάλη κατηγορία στα play off αλλά να μην γνωρίζεις αν μπορείς να συγκροτήσεις ομάδα για να κατέβει στο πρωτάθλημα!
Αποτυχία δεν είναι να πρωταγωνιστείς ξοδεύοντας του κόσμου τα λεφτά, μέσα σε συνθήκες όπου δεν έχεις σίγουρο ούτε γήπεδο ν’ αγωνίζεσαι, ούτε προπονητήριο για να κάνεις προπόνηση. Αποτυχία είναι να μην μπορεί ολόκληρος Νομός να διασφαλίσει πέντε στοιχειώδη πράγματα για τη μεγαλύτερη αθλητική έκφραση και τον πιο μαζικό της φορέα και να περιμένει πάντα από έναν να βγάλει το φίδι από την τρύπα!
Θυμηθείτε όλες αυτές τις έξι αγωνιστικές περιόδους τι γινόταν κάθε καλοκαίρι που η ομάδα έκανε τον μεταγραφικό της σχεδιασμό κι έβαζε τους στόχους. Τι έχουν ακούσει τα αυτιάκια μας και τι έχουν δει τα ματάκια μας! “Πάμε για το όνειρο”, “Πάρτε σεντερ φορ”, “Δεν είναι καλός, πάρτε άλλον”, “Δεν κάνει ο Καβακάς, πάρτε τον Σπανό”, “Γιατί διώξατε τον Καβακά και φέρατε τον Σπανό”!
Μια τρέλα!
Μέσα σ’ αυτά τα έξι χρόνια από το ρόστερ της Αναγέννησης σε δύο χρονιές στη Γ’ Εθνική και τέσσερις στη Β’, έχουν περάσει (χοντρικά το αναφέρω) πάνω από 150 ποδοσφαιριστές και πέντε προπονητές με τα επιτελεία τους!!!
Αντί να διατηρηθεί ένας συγκεκριμένος κορμός, γίναμε κόμβος διερχομένων! Οι μόνοι που κέρδισαν απ’ όλη αυτή την ιστορία ήταν οι ατζέντηδες!!! Εδώ, είναι και το μεγαλύτερο λάθος που έγινε εξ αρχής από τη διοίκηση και συνεχίστηκε και φέτος!
Αλλά τότε, αν τολμούσες να ψελίσεις κάτι τέτοιο και να πεις “πάμε πιο συγκρατημένα ρε παιδιά” θα σ’ έτρωγαν οι Αναγεννησάρες και οι “καρτελάκηδες”, που σουλατσάριζαν στον αγωνιστικό χώρο, ήθελαν πανηγύρια και ανόδους και τώρα πήγαν όλοι… διακοπές!!!
παραΣΠΟΝΤ(ί)ΕΣ
Όσοι, ελαφρά τη καρδία, λένε σε διάφορα πηγαδάκια, πάμε στο τοπικό είναι εκτός πραγματικότητας. Αν μάλιστα αυτό γίνει από επιλογή, θα μιλάμε για κάτι που δεν έχει προηγούμενο.
Να πάμε στο τοπικό να κάνουμε τι; Να ξαναρχίσουμε από το μηδέν, να βγαίνουμε κατηγορίες, να φθάσουμε στη Β’ Εθνική και μετά να ξαναπέσουμε στο τοπικό;
Να σοβαρευτούμε λίγο. Αλλο πράγμα η αδυναμία να πορευτεί η ομάδα με τις παρούσες συνθήκες σε επίπεδο Β’ Εθνικής κι άλλο από επιλογή να πάει στα τάρταρα.
Η Καρδίτσα θα πρέπει να εξαντλήσει κάθε δυνατότητα που υπάρχει να κρατηθεί η Αναγέννηση στην κατηγορία που βρίσκεται. Πιστεύω ότι το ίδιο αισθάνεται και ο πρόεδρος Δημήτρης Παπαδημητρίου, διότι δεν θέλει και ο ίδιος να διαγράψει τη μεγάλη προσφορά του στην ομάδα.
Δεν θέλει να ικανοποιήσει κάποιους (εντός και εκτός περιοχής) που περιμένουν χαιρέκακα να πανηγυρίσουν την πτώση και το λένε μάλιστα με σιγουριά ότι η Αναγέννηση δεν θα κατέβει στο πρωτάθλημα.
Δεν είναι δυνατόν ν’ αφήσει την κατηγορία για την οποία “έφτυσε αίμα” (και πολλά χρήματα) για να φθάσει σ’ αυτή…
—————————-
«Όταν έρθει η ευημερία, μην τη χρησιμοποιήσεις όλη»
Κομφούκιος
