Υπάρχουν βασικές διαφορές από τον πόλεμο στην Ουκρανία που ξεκίνησε το Φλεβάρη του 2022 σε σχέση με την κρίση στον Περσικό Κόλπο, σε ότι αφορά την αγροτική παραγωγή και για τούτο οι αγρότες εμφανίζονται απαισιόδοξοι στο θεσσαλικό κάμπο το τελευταίο διάστημα.
Τότε ναι μεν είχαν αυξηθεί επίσης καύσιμα και λιπάσματα, αλλά είχαν μπλοκαριστεί και οι εξαγωγές από Ουκρανία, οπότε μειώθηκε η προσφορά και αυξήθηκε η ζήτηση και έτσι οι αγρότες απήλαυσαν σημαντικές τιμές σε βασικά προϊόντα όπως στο σκληρό σιτάρι που έφτασε μέχρι 50 λεπτά το κιλό, στο καλαμπόκι που έφτασε στα 45 και στο βαμβάκι που έφτασε στα 80 λεπτά το κιλό.
Τώρα δεν συντρέχουν οι ίδιες συνθήκες και μια μικρή αύξηση στις τιμές της τάξης των 4 με 5 λεπτών το κιλό π.χ. στο βαμβάκι (τα συμβόλαια τα κλείνουν οι εκκοκκιστές με 45 λεπτά το κιλό αυτές τις ημέρες) δεν μπορούν να καλύψουν το κατά πολύ, σε σχέση με πέρυσι, αυξημένο κόστος παραγωγής, το γεγονός δηλαδή ότι το πετρέλαιο κίνησης από το 1,5 ευρώ το λίτρο εκτοξεύτηκε πάνω από τα 2 ευρώ ή η ουρία από τα 500 στα 800 ευρώ ο τόνος.
Συνεπώς ο αγρότης προερχόμενος από δύο δύσκολες χρονιές από πλευράς τιμών στα προϊόντα του και προβληματικών πληρωμών στις επιδοτήσεις, φέτος καλείται να πληρώσει περισσότερα (υπολογίζεται μια αύξηση του κόστους παραγωγής κατά 25 με 30%) για να παράγει χωρίς να έχει διασφαλίσει ότι θα λάβει καλύτερες τιμές από πέρυσι.
Μόνη ελπίδα των αγροτών είναι οι καλές καιρικές συνθήκες που ευνοούν την ανάπτυξη των σιτηρών σε μια χρονιά που δείχνει-προς το παρόν- ιδανική για παραγωγές ρεκόρ, αφού και βροχές έχουμε Μάρτη και Απρίλη και κατάλληλες θερμοκρασίες (χαμηλές) ώστε να μην αναπτυχθούν μύκητες.
Και φυσικά αρκετοί που είχαν ποτιστικά σιτηρά απέφυγαν φέτος την άνοιξη με τις λιπάνσεις το αυξημένο αρδευτικό κόστος λόγω των συχνών βροχών.
Το ίδιο ισχύει και για τις εαρινές καλλιέργειες αφού πλέον υπάρχει πληρότητα στους ταμιευτήρες Λίμνης Πλαστήρα αλλά και Σμοκόβου, λόγω του εξαιρετικά βροχερού χειμώνα και άρα δεν πρόκειται να αντιμετωπίσουν τα προβλήματα που είχαν τα τελευταία δύο καλοκαίρια με πολλές καλλιέργειες να μείνουν απότιστες στην πιο κρίσιμη φάση της αρδευτικής περιόδου στα τέλη Ιουλίου.
Ωστόσο με δεδομένο ότι πολλοί παραγωγοί λόγω monitoring παραμένουν απλήρωτοι στις επιδοτήσεις και στη Θεσσαλία από τον περασμένο Δεκέμβρη αυτό επιτείνει την ανασφάλεια στον κάμπο λόγω έλλειψης ρευστότητας.
Τις συνθήκες αυτές εκμεταλλεύονται μεσίτες που υποκαθιστούν την ανύπαρκτη σχεδόν «αγροτική πίστη» καθώς εκατοντάδες αγρότες και στην Καρδίτσα δεν είναι φορολογικά και ασφαλιστικά ενήμεροι λόγω των προβληματικών πληρωμών των επιδοτήσεων και των χαμηλών τιμών στα προϊόντά τους την τελευταία τριετία.
Έτσι υποθηκεύουν τη σοδειά τους χωρίς καμιά διαπραγματευτική δυνατότητα αφού και το συνεταιριστικό κίνημα έχει καταρρεύσει στην περιοχή μας εδώ και μια εικοσαετία σχεδόν.
Το πιο ανησυχητικό όλων ωστόσο είναι ότι ο «πληθωρισμός του Ορμούζ» δεν είναι προσωρινός: μπορεί να κρατήσει χρόνια, επηρεάζει τον σχεδιασμό καλλιεργειών, αυξάνει την εξάρτηση από διεθνείς αγορές (ήδη φέτος στη χώρα λόγω και της ευλογιάς καταναλώσαμε δεκάδες χιλιάδες εισαγόμενα αρνιά το Πάσχα) άρα αυξάνει και το έλλειμμα στο εμπορικό ισοζύγιο εισαγωγών- εξαγωγών, ενώ Ο FAO (Παγκόσμιος Οργανισμός Τροφίμων) προειδοποιεί ότι ο πληθωρισμός τροφίμων μπορεί να παραμείνει για χρόνια…
«Ν.Α.»
